Lacinius ephippiatus

Phalangiidae
Ciało szarobrązowe, bez wyraźnej granicy między głowotułowiem a odwłokiem. Na wierzchu odwłoka widoczny jednolicie szarobrązowy lub ciemnobrązowy siodlasty wzór ( tzw. siodło ) dochodzący do 5 tergitu; linia brzegowa siodła na ogół słabo rozwinięta, bez spektakularnych odnóg, niemal prosta . Jedyna para oczu osadzona na bokach niewielkiego, ale wyraźnie uniesionego wzgórka ocznego; nad każdym okiem 4, lub 5 tępo zakończonych wyrostków. Na przedniej krawędzi głowotułowia trzy niewielkie, skierowane nieco do góry wyrostki. 1 para nóg krótka. 2 para nóg dłuższa od pozostałych.

Zawisze 14.07.2015 Fot. Ryszard Orzechowski

Zawisze 14.07.2015 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Liczebność. Uznawany za pospolity
  2. Biotop. Lasy i zarośla, zwłaszcza wilgotne, oraz darń łąk. Także ogrody, sady i parki, regularnie wdrapuje się na ściany i murki
  3. Wymiary. Samica 4.6-6.7 mm. nie licząc odnóży. Samiec przeciętnie mniejszy
  4. Aktywność. Czerwiec – październik
  5. Lokalizacja. Lubuskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Martwa materia organiczna
  7. Podobne. Dwa pozostałe gatunki z rodzaju – Lacinius dentiger i Lacinius horridus różnią się dłuższymi wyrostakmi na przedniej krawędzi głowotułowia i ostrzej wyprofilowanymi wyrostkami na wzgórku ocznym; ich siodła maja zwykle lepiej roziwnieta linię brzegową. Krótkie przednie nogi ma także rzadki Odiellus spinosus, u którego wzgórek oczny jest płaski, wyraźnie słabiej wyniesiony. Łatwo pomylić go także z Oligolophus tridens
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Ryszard Orzechowski

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s