Lophosia fasciata

Tachinidae – Rączycowate
Uderzająco smukła mucha z podrodziny Phasiinae. Ubarwienie ciała szaroczarne – zwykle muchy z tej podrodziny są bardziej jaskrawe. Przednie krawędzie tergitów 2 i 3 szaro opylone (tworzą się szare przepaski). Ostatni człon czułków trójkątnie rozszerzony, pomarańczowy. Na każdym skrzydle ciemna, poprzeczna, szeroka, niezbyt wyraźna smuga.

Las wiączyński 06.08.2015 Samica

Las wiączyński 06.08.2015 ♀

Las wiączyński 06.08.2015

Las wiączyński 06.08.2015 ♀

Las wiączyński 06.08.2015

Las wiączyński 06.08.2015 ♀

Las wiączyński 07.08.2015 Na leśnej drodze

Las wiączyński 07.08.2015 ♀ na leśnej drodze

  1. Liczebność. Niezbyt pospolita, choć miejscami liczna (np. w Bieszczadach). W okolicach Łodzi – podobnie jak w wielu innych regionach kraju – rzadka
  2. Biotop. Skraje lasów, leśne polany, łąki, zarośla, suche murawy. Muchę tę najłatwiej wypatrzeć na skraju piaszczystych, leśnych dróg, gdzie biega nerwowo po ziemi w poszukiwaniu ofiar
  3. Wymiary. Długość ciała 8-12 mm
  4. Aktywność. Lipiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Łódzkie, Bieszczady
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są parazytoidami pluskwiaków z nadrodziny Pentatomoidea, np. z rodzajów Aelia, Elasmostethus, czy Acanthosoma
  7. Podobne. Charakterystyczna
  8. Uwagi. Autorem bieszczadzkiej obserwacji jest Andrzej Kucharski
  9. Wymowa: lofoz(s)ja fascjata
L.fasciata

Uherce Mineralne 02.08.2017 Fot. Andrzej Kucharski

Las wiączyński 06.08.2015 Dobrze widoczne ciemne pasy na skrzydłach

Las wiączyński 06.08.2015 Dobrze widoczne ciemne pasy na skrzydłach

Dodaj komentarz