Carrhotus xanthogramma

Salticidae – Skakunowate
Głowotułów samicy w różnych odcieniach brązu, zwykle jednak ciemniejszy na wierzchniej stronie a jaśniejszy na bokach; jej oczy pomarańczowoczerwono obwiedzione. Na karapaksie samicy trzy jasne plamy ułożone w trójkąt – tutaj przydatna wizualizacja. Karapaks samca czarny. Odwłok samicy lekko zwęża się ku wierzchołkowi, pokryty jest żółtymi i brązowymi włoskami układającymi się w charakterystyczny deseń z podłużną smugą centralną i odchodzącymi od niej cieńszymi smugami poprzecznymi. Odwłok samca owalny, pomarańczowoczerwony z rozjaśnioną częścią nasadową.

C.xanthogramma

Łuków 31.08.2018 ♀Fot. Ricosz

Polana Polichno 27.05.2020 ♀

Polana Polichno 27.05.2020 ♀

  1. Liczebność. Dawniej bardzo rzadki, obecnie coraz liczniejszy, choć wciąż sporadycznie obserwowany
  2. Biotop. Lubi dobrze nasłonecznione, ciepłe skraje lasów i zarośli, polany, zakrzewione murawy kserotermiczne; przesiaduje zwykle na pniach drzew bądź na liściach. Zaniepokojony odskakuje na kilka – kilkanaście centymetrów
  3. Wymiary. Samica 7-9.2 mm. Samiec 5-7.2 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – lipiec
  5. Lokalizacja. Lubelskie, świętokrzyskie, łódzkie – być może to pierwsze stwierdzenie dla Wyżyny Łódzkiej
  6. Pokarm. Owady, pajęczaki i inne bezkręgowce, na które aktywnie poluje; atak często następuje poprzez skok na ofiarę, nawet wielokrotnie od niego większą (np. na ważkę, bądź komarnicę). Nie konstruuje sieci
  7. Podobne. Nietrudny do rozpoznania, zwłaszcza samiec bardzo charakterystyczny
  8. Uwagi. Autorem jednej z obserwacji jest Ricosz
  9. C. xanthogramma w bazie BioMap
  10. Wymowa: karrotus ksantogramma
C.xanthogramma

Las wiączyński 02.06.2019 ♂

C xanthogramma

Las wiączyński 02.06.2019 ♂

Las wiączyński 01.06.2020

Leave a Reply