Scytodidae – Rozsnuwaczowate
Ubarwienie podstawowe relatywnie ciemne, z przewagą koloru brązowego lub wręcz czarnego; rzadziej spotyka się jasne, żółte osobniki (forma barwna delicatula). Na karapaksie ciemniejszy od tła deseń o nieregularnym, trudnym do pisania kształcie utworzonym z dwóch podłużnych pasów o stylizowanych krawędziach. Odwłok u jasno ubarwionych osobników z brązowymi pasami; pasy w przedniej części odwłoka tworzą przepaski poprzeczne, a pasy wierzchołkowe zwykle są podłużne. Odwłok u ciemnych osobników na ogół z jasnym, jodełkowatym deseniem po środku.

Cypr 16.12.2023 Fot. Loïs Rancilhac

1. Zasięg. Półwysep Iberyjski, Madera, płd Francja, Włochy, Cypr, Malta, Grecja, Azja Mniejsza, Bliski Wschód, kraje Maghrebu
2. Siedlisko. Preferuje nasłonecznione, suche murawy. Znajdowany zwykle pod kamieniami
3. Wymiary. Samica do 6 mm. Samiec do 4 mm
4. Aktywność. Lato-zima; wiosną osobniki młodociane
5. Lokalizacja. Cypr. W Polsce nie występuje
6. Pokarm. Niewielkie owady. Dzięki zmodyfikowanym gruczołom jadowym posiada zdolność chwytania zdobyczy na odległość, jak na lasso. Podczas ataku wypluwa równocześnie dwie nici klejącego jadu, którymi unieruchamia ofiarę. Czyni to z nieuchwytną dla ludzkiego oka prędkością. Nici zarzucone na ofiarę kurczą się skutecznie unieruchamiając ofiarę, często znacznie większą od rozsnuwacza. Aby technika była skuteczna, musi zbliżyć się do ofiary na odległość około 1 centymetra
7. Podobne. Od występującego także w Polsce Scytodes thoracica różni się ciemniejszym zwykle ciałem oraz deseniem na odwłoku
8. Uwagi. Autor obserwacji – Loïs Rancilhac
9. S.velutina w iNat

Łódź 22.11.2025

avidal