Theridiidae – Omatnikowate
Ciało samicy o bardzo zmiennym ubarwieniu – spotyka się osobniki białe, szare, jasnobrązowe, ciemnobrązowe i czarne. U jasnych osobników łatwiej dostrzegalny jest deseń na wierchu odwłoka składający się m.in z jasnych, ciemno obwiedzionych plam i jasnych smug. Na spodzie odwłoka żółty lub pomarańczowy wzór przypominający klepsydrę. Nogi są jasno prążkowane nawet u najciemniejszych osobników. Samiec ma znacznie smuklejszy odwłok i zwykle bardziej kontrastowo ubarwiony odwłok – często biały z rozległym, brązowym deseniem.
- Zasięg. Obie Ameryki – od południowych krańców Kanady po Argentynę i Chile, niemal cała Afryka, Cypr, Bliski Wschód, Półwysep Arabski, południowa i południowo-wschodnia Azja oraz Japonia, Azja, Australia. Gatunek kosmopolityczny
- Siedlisko. Najczęściej spotykany pod stropami, gzymsami, dachówkami, na werandach i ogrodzeniach i w innych podobnych miejscach, a także pod luźną korą drzew i w dziuplach
- Wymiary. Długość ciała samicy 7-10 mm; sporadycznie zdarzają się większe osobniki. Samiec jest znacznie mniejszy, osiąga 2-4 mm
- Aktywność. Cały rok
- Lokalizacja. Cypr, USA, Bermudy. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Drobne bezkręgowce schwytane w sieć łowną. Jad dorosłej samicy jest na tyle silny, że jej ukąszenie może spowodować uciążliwy, lecz zwykle krótkotrwały ból – nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia zdrowego człowieka
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się detalami ubarwienia, deseniem na odwłoku i kształtem wzoru na spodzie odwłoka – i tak u słynnej czarnej wdowy nogi są czarne, pozbawione jasnych prążków
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Sebastian Czeczor James Bailey Steve Kerr
- L.geometricus w iNat
Łódź 22.11.2023









