Thomisidae – Ukośnikowate
Karapaks z szerokim pasem centralnym, na tle którego widoczna jest mało kontrastowa plama o charakterystycznym kształcie przypominającym grot strzały, czy tez stalówkę pióra. Boki karapaksu i odwłoka zwykle ciemniejsze u samca, o ostro zaznaczonych brzegach wewnętrznych. Pas grzbietowy na odwłoku szeroki, dochodzący do końca odwłoka i stosunkowo słabo jodełkowany w porównaniu z bokochodami z rodzaju Xysticus.

Włochy – Abruzzo 08.08.2025 ♀ Fot. Emanuele Santarelli

Włochy – Abruzzo 26.07.2020 ♀ Fot. Emanuele Santarelli

Włochy – Abruzzo 19.07.2022 ♂ Fot. Emanuele Santarelli

Włochy – Perugia 14.06.2025 ♂ Fot. Emanuele Santarelli

1. Status. Zdecydowanie rzadki, znany z kilku ledwie, rozproszonych stanowisk. Zapewne bywa mylony z bokochodami z rodzaju Xysticus
2. Siedlisko. Suche łąki, murawy naskalne, murawy kserotermiczne, murawy o charakterze stepowym, lasostepy, wrzosowiska
3. Wymiary. Samica 5.5-7.5 mm. Samiec 4.2-5.2 mm
4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
5. Lokalizacja. Włochy
6. Pokarm. Bezkręgowce, na które poluje z zasadzki ukryty wśród liści, traw i kwiatów
7. Podobne. U bokochodów z rodzaju Xysticus jasny pas wierzchu odwłoka zwykle silniej rozlewa się na boki w poprzeczne ramiona – jodełka na odwłoku jest bardziej wyrazista
8. Uwagi. Autorka obserwacji – Emanuele Santarelli
9. Rozmieszczenie
10. P.ninnii w iNat

Łódź 14.08.2026

avidal