Thomisidae – Ukośnikowate
Poprzednio w rodzaju Xysticus. Ubarwienie podstawowe na ogół bardzo jasne, szarawe, często z mniej lub bardziej rozległym rdzawoczerwonymi lub czerwonobrązowymi akcentami. Karapaks pokryty sztywnymi, odstającymi, szczecinkowatym włoskami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Karapaks z szerokim, jasnym pasem centralnym. Pas grzbietowy na odwłoku szeroki, dochodzący do końca odwłoka i stosunkowo słabo jodełkowany (często rozmyty) w porównaniu z bokochodami z rodzaju Xysticus. U niektórych osobników (zwłaszcza u samic) pas grzbietowy zlewa się z tłem i jest niemal niedostrzegalny poza wąską smugą centralną (jak na załączonych fotografiach).
Skępe 31.08.2025 ♀ Fot. Łukasz Sternicki
Skępe 31.08.2025 Fot. Łukasz Sternicki
Skępe 31.08.2025 Fot. Łukasz Sternicki
Skępe 31.08.2025 Fot. Łukasz Sternicki
- Status. Lokalny, miejscami liczny. Obserwowany sporadycznie
- Siedlisko. Zasiedla wydmy śródlądowe i nadmorskie, piaskownie, piaszczyste brzegi wód, wrzosowiska
- Wymiary. Samica 4.7-9 mm. Samiec 3.7-6 mm
- Aktywność. Czerwiec – październik
- Lokalizacja. Kujawsko-pomorskie
- Pokarm. Bezkręgowce, na które poluje z zasadzki ukryty wśród liści, traw i kwiatów
- Podobne. Bokochody z rodzaju Xysticus oraz Psammitis ninnii; wyraziste oszczecenie karapaksu, detale ubarwienia oraz preferowane siedliska znacznie ułatwiają identyfikację
- Uwagi. Autor obserwacji – Łukasz Sternicki
- Rozmieszczenie
- P.sabulosa w iNat
Skępe 31.08.2025 Fot. Łukasz Sternicki
Łódź 23.08.2026