Brentidae
Rodzaj Hemitrichapion skupia czarne lub lekko niebieskawe pędrusie z owłosionymi górnymi powierzchniami ciała i niebieskimi lub zielonkawoniebieskimi pokrywami, których największa szerokość znajduje się poza ich środkiem. Ryjki mają smukłe, u samców zawsze dłuższe niż przedplecze, u samic niemal dokładnie tak długie lub dłuższe niż głowa i przedplecze razem wzięte. Przedplecze rzadko punktowane. Omawiany gatunek charakteryzuje się jasno czerwonobrązowym trzonkiem czułka. Jasne zabarwienie może sięgać również do podstawy wici. Boki przedplecza lekko zaokrąglone, przedplecze nieco zwężające się ku tyłowi. Wzdłużnie pomarszczona rzeźba wierzchołka nie sięga przedniego brzegu przedplecza.
Warszawa – Służew 04.11.2025 Fot. Marek W.Kozłowski
- Status. Umiarkowanie liczny, postępuje za swoją rośliną żywicielską
- Siedlisko. Przydroża, miedze, słoneczne stoki wzgórz, suche łąki
- Wymiary. Długość ciała 2–2.3 mm
- Aktywność. Kwiecień – październik
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Monofag topornicy (cieciorki). Rozwój larw przechodzi w pąkach kwiatowych.
- Podobne. Pierwszy segment stopy zawsze nieco wydłużony, nie tak krótki jak u gatunków z podrodzaju Ischnopterapion. Jasne czułki u podstawy są dobrą cecha wyróżniającą w obrębie rodzaju. Gatunek ten jest czasami mylony z samicami Eutrichapion vorax lub Eutrichapion ervi ze względu na jasną podstawę czułków. Można go odróżnić od E.vorax po łysej tarczce, silniej zakrzywionym ryjku i bardziej zwartych pokrywach, a od E.ervi po ciemniejszej podstawie czułków oraz delikatniejszym punktowaniu przedplecza
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- Uwagi 2. Identyfikacja profesor Marek Wanat
- Uwagi 3. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- H. pavidum w bazie BioMap
- H.pavidum w iNat
Warszawa 11.01.2025