Malthodes spp. – Nieząby

Cantharidae – Omomiłkowate
Głowa mała, lśniąca, mniej lub bardziej zwężająca się ku tyłowi. Przedplecze lśniące, zwykle ciemne, rzadziej żółte, lub pomarańczowe. Pokrywy stosunkowo krótkie; ostanie 2, lub 3 tergity wystają poza pokrywy, lecz są przykryte błoniastymi skrzydłami. Pokrywy jednobarwne, lub z kontrastowymi plamami na wierzchołkach. Wewnętrzna strona żuwaczek bez zęba – główna cecha determinacyjna rodzaju.
W Polsce 25 gatunków, zwykle nie do odróżnienia na podstawie fotografii terenowych.

Malthodes

Łódź – Las Łagiewnicki 24.06.2019

Malthodes

Las wiączyński 06.07.2017

Las wiączyński 06.07.2015

Las wiączyński 06.07.2015

Widzew 02.07.2015

Łódź – Widzew 02.07.2015

Ojcowski Park Narodowy 23.06.2020 Malthodes cf. marginatus Fot. Maksymilian Syratt

Ojcowski Park Narodowy 23.06.2020 Malthodes cf. marginatus Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. W większości przypadków rodzaj skupia gatunki rzadkie, lub bardzo rzadkie; samice znacznie częściej spotykane od nieraz bardzo rzadkich, pojedynczo obserwowanych samców
  2. Biotop. Głównie lasy, ale także wilgotne łąki, murawy kserotermiczne, pastwiska, hale i połoniny, oraz tereny ruderalne
  3. Wymiary. Zwykle należą tu małe, nieprzekraczające 5 mm. chrząszcze. Przykładowe gatunki: Malthodes minimus 3.3-4 mm, Malthodes marginatus 3.5-4.5 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – sierpień
  5. Lokalizacja. Jak w podpisach fotografii
  6. Pokarm. Pyłek kwiatowy i drobne owady oraz ich jaja i larwy. Szczegóły rozwoju larw wielu gatunków nie są znane; były znajdowane w butwiejącym drewnie, w mchu, w ściółce, a nawet w krecich norach. Zapewne są drapieżne
  7. Podobne. Gatunki z rodzaju Malthinus często mają matową głowę, jeszcze wyraźniej zwężającą się ku tyłowi. Przedplecze także bywa matowe. Podstawową cechą odróżniającą pozostaje jednak ząb na wewnętrznej stronie żuwaczek
  8. Uwagi. Autorem obserwacji z Ojcowskiego PN jest Maksymilian Syratt, a osobnika oznaczył Michael Geiser

Leave a Reply