Harpalus affinis – Dzier kruszcowy

Carabidae – Biegaczowate
Ubarwienie ciala bardzo zmenne – najczęściej spotyka się osobniki z zielono połyskującymi pokrywami, ale mogą one być również czarne, niebieskie, miedziane, a sporadycznie czerwonawe. Pokrywy u samców metalicznie lśniące, u samic matowe. Międzyrzędy pokryw nieowłosione poza dwoma zewnętrznymi międzyrzędami – ważna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi żółtopomarańzcowe do brązowoczerwonych, okazjonalnie niemal czarne. Czułki żółtopomarańczowe, nieprzyciemnione na wierzchołkach.

H affinis

Las Łagiewnicki 05.06.2016

Harpalus

Las Łagiewnicki 05.06.2016

H.affinis

Las Łagiewnicki 05.06.2016 Fotka z użyciem lampy

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Pola, ugory, przydroża, przytorza, skraje lasów, wydmy śródleśne i inne piaszczyste, lub gliniaste tereny otwarte – w tym tereny ruderalne
  3. Wymiary. 5.5-12 mm
  4. Czas lotu. Od wczesnej meteorologicznej wiosny do późnej jesieni. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Wiele stanowisk
  6. Pokarm. Ziarna i drobne bezkręgowce; w tym ich larwy
  7. Podobne. Inne dziery można wykluczyć na podstawie analizy owłosienia pokryw – najbardziej podobny Harpalus distinguendes ma przyciemnione wierzchołki czułków
Majerowskie Pole 05.08.2016

Majerowskie Pole 05.08.2016

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s