Monochamus sutor – Żerdzianka szewc

Cerambycidae – Kózkowate
Pokrywy ciemnobrązowe do czarnobrązowych z mniej, lub bardziej wyraźnymi przepaskami o nieregularnym kształcie składających się z jasnych plamek. Na bokach przedplecze zębowate wyrostki. Scutellum żółte, wyraźnie rozdzielone czarną rowkowaną plamką. Nogi zawsze czarne.

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

  1. Liczebność. Rzadka, lokalnie w górach bywa liczna
  2. Biotop. Głównie lasy iglaste; gatunek borealno-górski
  3. Wymiary. 15-24 mm. Larwa dorasta do 45 mm
  4. Czas lotu. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Beskid Żywiecki. Na Wyżynie Łódzkiej bardzo rzadka, o ile w ogóle u nas występuje
  6. Pokarm. Młode, świeże szpilki, kora, miazga – intensywne żery prowadzą do wycieków żywicy. Larwy żerują w drewnie świerków, okazjonalnie modrzewi, jodeł i sosen
  7. Podobne. Pozostałe krajowe żerdzianki – M. sartor, M.galloprovincialis i M.saltuarius nie mają tak wyraźnie rozdzielonego ciemną plamką scutellum
  8. Uwagi. Larwy bywaja porażane przez Rhyssa persuasoria
  9. Uwagi 2. Żerdziankę szewc odnalazł Rafał Celadyn
  10. M.sutor w bazie BioMap

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s