Monochamus sutor – Żerdzianka szewc

Cerambycidae – Kózkowate
Pokrywy ciemnobrązowe do czarnobrązowych z mniej, lub bardziej wyraźnymi przepaskami o nieregularnym kształcie składających się z jasnych plamek. Na bokach przedplecze zębowate wyrostki. Scutellum żółte, wyraźnie rozdzielone czarną rowkowaną plamką. Nogi zawsze czarne.

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

  1. Liczebność. Rzadka, lokalnie w górach bywa liczna
  2. Biotop. Głównie lasy iglaste; gatunek borealno-górski
  3. Wymiary. Długość ciała 15-24 mm. Larwa dorasta do 45 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Beskid Żywiecki. Na Wyżynie Łódzkiej bardzo rzadka, o ile w ogóle u nas występuje
  6. Pokarm. Młode, świeże szpilki, kora, miazga – intensywne żery prowadzą do wycieków żywicy. Larwy żerują w drewnie świerków, okazjonalnie modrzewi, jodeł i sosen
  7. Podobne. Pozostałe krajowe żerdzianki – M. sartor, M.galloprovincialis i M.saltuarius nie mają tak wyraźnie rozdzielonego ciemną plamką scutellum
  8. Uwagi. Larwy bywaja porażane przez Rhyssa persuasoria
  9. Uwagi 2. Żerdziankę szewc odnalazł Rafał Celadyn
  10. M.sutor w bazie BioMap

Dodaj komentarz