Monochamus sutor – Żerdzianka szewc

Cerambycidae – Kózkowate
Pokrywy ciemnobrązowe do czarnobrązowych z mniej, lub bardziej wyraźnymi przepaskami o nieregularnym kształcie składających się z jasnych plamek. Na bokach przedplecze zębowate wyrostki. Scutellum żółte, wyraźnie rozdzielone czarną rowkowaną plamką. Nogi zawsze czarne.

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

Polica 31.07.2015 Fot. Rafał Celadyn

  1. Liczebność. Rzadki, lokalnie w górach bywa liczny
  2. Biotop. Głównie lasy iglaste; gatunek borealno-górski
  3. Wymiary. 15-24 mm. Larwa dorasta do 45 mm
  4. Czas lotu. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Beskid Żywiecki. Na Wyżynie Łódzkiej bardzo rzadki, o ile w ogóle u nas występuje
  6. Pokarm. Młode, świeże szpilki, kora, miazga – intensywne żery prowadzą do wycieków żywicy. Larwy żerują w drewnie świerków, okazjonalnie modrzewi, jodeł i sosen
  7. Podobne. Pozostałe krajowe żerdzianki – M. sartor, M.galloprovincialis i M.saltuarius nie mają tak wyraźnie rozdzielonego ciemną plamką scutellum
  8. Uwagi. Żerdziankę szewc odnalazł Rafał Celadyn

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s