Cathormiocerus aristatus

Curculionidae – Ryjkowcowate
Przedstawiciel krótkoryjkich ryjkowców (Entiminae) z plemienia Trachyphloeini o jasnobrunatnym ubarwieniu, pozbawionym ornamentów. Jeden z dwóch, obok Trachyphloeus scabriculus, pospolicie występujących przedstawicieli plemienia. Rodzaj Cathormiocerus został wydzielony z rodzaju Trachyphloeus m.in. ze względu na odmienną budowę ryjka. U rodzaju tego rowki na czułki są podłużnymi zagłębieniami, w przeciwieństwie do ryjkowców z rodzaju Trachyphloeus, gdzie rowki na czułki są ostro wyżłobione i leżą po bokach ryjka. W rodzaju Cathormiocerus rowki są częściowo widoczne z góry. Pierwszy człon czułków nieco wygięty. Przedplecze poprzeczne, z delikatnym rowkiem po środku; na bokach pokryte dużymi, okrągłymi, przylegającymi łuskami między którymi wyrastają łuski wzniesione. Na pokrywach rzędy szerokich, łopatkowatych łusek nieco wygiętych ku tyłowi; łuski te są  długości zagoników. Golenie pierwszej pary nóg zakończone żółtymi, drobnymi kolcami przypominającymi szczecinki.

Warszawa-Służew 30.04.2025 Fot. Marek W.Kozłowski

Warszawa-Służew 30.04.2025 Fot. Marek W.Kozłowski

Warszawa-Służew 30.04.2025 Fot. Marek W.Kozłowski

  1. Status.  Dość pospolity, występuje w całym kraju
  2. Siedlisko. Tereny ruderalne, łąki, skraje lasów. Preferuje miejsca zacienione i wilgotne
  3. Wymiary. Długość ciała 2.6-3.1 mm
  4. Aktywność. Marzec – listopad. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Polifagiczny, żeruje na różnych roślinach zielnych. Larwy żerują na korzeniach
  7. Podobne. Spośród podobnych gatunków wyróżnia się brakiem ornamentów na pokrywach i jasną barwą ciała. Cathormiocerus spinosus różni się także pozbawionym łusek środkiem przedplecza, krótszymi łuskami na pokrywach oraz brakiem kolcowatych wyrostków na przednich goleniach
  8. Uwagi. Gatunek, u którego stwierdzono partenogenezę geograficzną. Populacje obupłciowe zostały znalezione na półwyspie Iberyjskim. Na przeważającym obszarze występowania rozmnaża się bez udziału samców
  9. Uwagi 2. Autorrzy obserwacji – gernotkunz Marek W.Kozłowski
  10. C.aristatus w bazie BioMap
  11. C.aristatus w iNat

Austria 15.06.2024  Fot. gernotkunz

Warszawa-Służew 01.06.2025; z wiekiem ryjkowce gubią szary, woskowy nalot i stają się  wyraźnie ciemniejsze Fot. Marek W.Kozłowski

Warszawa-Służew 30.04.2025 Fot. Marek W.Kozłowski

Warszawa-Służew 30.04.2025 Fot. Marek W.Kozłowski

Warszawa-Służew 01.05.2025 Mur ograniczający od strony północnej kościół św.Katarzyny, który obsiadają przeróżne owady, m.in. C.aristatus oraz Trachyphloeus scabriculus Fot. Marek W.Kozłowski

Wilgotna wnęka, w której gromadziły się C.aristatus Fot. Marek W.Kozłowski


Warszawa 15.04.2025

Marek W.Kozłowski

Dodaj komentarz