Curculionidae – Ryjkowcowate
Najmniejszy i najbardziej pękaty z pięciu gatunków zakorków występujących w Polsce. Pokrywy 1.74-1.84 razy dłuższe od szerokości; zagoniki dość szerokie z pojedynczym rzędem łusek. Przedplecze tak długie jak szerokie, z wyraźną środkowa linią – u ♀ znacznie szerszą niż u ♂.
Warszawa – rez. Las Kabacki 02.04.2008 Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Dość pospolity, ale rzadszy niż zakorek czarny
- Siedlisko. Lasy iglaste i mieszane
- Wymiary. Długość ciała 2-3 mm
- Aktywność. Zimuje chrząszcz pod korą, uaktywnia się wiosną
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Sosna pospolita. Podobnie jak inne zakorki, żerem uzupełniającym pod korą może uszkadzać siewki i młode sosny w uprawach. Chodnik macierzysty jednoramienny, żerowiska zakładana są na kłodach lub pniakach sosnowych
- Podobne. Inne gatunki rodzaju Hylastes są wyraźnie większe i mają słabiej zaznaczoną linię środkową przedplecza
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- H. attenuatus w bazie BioMap
- H.attenuatus w iNat
Warszawa 09.12.2023