Curculionidae – Ryjkowcowate
Ogólne cechy wyglądu bardzo podobne do innych skoczonosków (Rhamphus spp.) – skrajnie małych ryjkowców minujących liście drzew i krzewów. Skoczonosek wierzbowo-brzozowy jest jednym z trzech gatunków rodzaju wyróżniającego się czarną barwą, prostymi, nie zgiętymi kolankowato czułkami, oraz zbliżonymi do siebie oczami. Odcinek podstawny czułków w przybliżeniu walcowaty, tej samej długości co następny. Czoło zaokrąglone i ostrokątne. Mikrorzeźba przedplecza regularna. Przedplecze najszersze tuż za połową długości; jego boki są mocno zaokrąglone i zwężają się ku podstawie. Pokrywy nieco bardziej wydłużone ku tyłowi niż u innych skoczonosków.
Bielawa k. Warszawy na wierzbie kruchej 14.06.2015 Fot. Marek W.Kozłowski
- Status. Pospolity. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Skraje lasów, miedze, parki, sady. ogrody
- Wymiary. Długość ciała 1.2-2.0 mm
- Aktywność. Maj – październik. Larwa zimuje w minie, w opadłym liściu
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Imagines i larwy foliofagiczne (liściożerne). Osobniki dorosłe wygryzają od spodniej strony dziurki w miękiszu liści brzóz i wierzb. Larwa drąży w blaszce początkowo wąskie miny, następnie rozszerzające się gruszkowato, a niekiedy odchodzące od nich, krótkie boczne chodniki
- Podobne. Podobny i równie pospolity Rh.oxyacanthae związany jest z głogami i drzewami owocowymi. U Rh.pulicarius pierwszy segment czułka jest żółty tak jak następne człony wici, podczas gdy u Rh.oxyacanthae jest on brązowy lub czarny
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- Rh.pulicarius w bazie Biomap
- R.pulicarius w iNat
Warszawa 24.03.2025