Sibinia spp.

Curculionidae – Ryjkowcowate
Niewielkie, zwykle 2-3 milimetrowe chrząszcze o wąskim ryjku. Wierzchołki pokryw szeroko rozchylone – istotna cecha diagnostyczna rodzaju. Wiekszość z 12 krajowych gatunków jednolicie ubarwiona, trudna do rozróżnienia na fotografiach terenowych. Z barwnej monotonii wyłamują się Sibinia vittata, Sibinia phalerata, Sibinia femoralis, Sibinia primita i ewentualnie Sibinia pellucens – i te gatunki łatwo oznaczyć.

Rezerwat Skowronno 19.06.2016

Rezerwat Skowronno 19.06.2016 Przypuszczalnie Sibinia subpelliptica

Rezerwat Skowronno 19.06.2016

Rezerwat Skowronno 19.06.2016

  1. Liczebność. Niektóre gatunki pospolite (np. Sibinia pyrrhodactyla, Sibinia viscariae) inne rzadkie, lub bardzo rzadkie (np. Sibinia variata)
  2. Biotop. Najczęściej znajdowane na suchych, ciepłych terenach otwartych
  3. Wymiary. Od poniżej 2 mm do ponad 4 mm. Sibinia subpelliptica 2.5-3.2 mm
  4. Aktywność. Od maja do września
  5. Lokalizacja. Ponidzie
  6. Pokarm. Związane pokarmowo z rozmaitymi roślinami zielnymi, w zależności od gatunku. Larwy żerują w główkach kwiatowych, zjadają nasiona, owoce. Sibinia subpelliptica to monofag goździka kartuzka
  7. Podobne. Inne jednolicie ubarwione gatunki z rodziny o wąskim ryjku, np. te z rodzaju Tychius (wierzchołki pokryw tylko bardzo delikatnie rozchylone)
  8. Uwagi. Identyfikacja profesor Marek Wanat

Leave a Reply