Margarinotus brunneus – Gnilik czarny

Histeridae – Gnilikowate
Poprzednio pod nazwą Hister impressus. Ciało wypukłe, lśniące. Przedplecze gładkie. Pokrywy z 4-ema pełnymi bruzdkami + fragmentem 5-tej bruzdki – cecha diagnostyczna gatunku. Dodatkowo przy bruzdce zewnętrznej krótka, ukośna bruzdka barkowa. Ubarwienie pokryw jednolicie czarne, rzadziej pokrywy miejscowo zaczerwienione. Spód ciała relatywnie gęsto punktowany. Czułki pomarańczowe.

Lublin 26.06.2020 Dobrze widoczne bruzdki na pokrywach – w tym bruzdka barkowa Fot. capricornus

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Znajdowany przy padlinie zwierząt, w butwiejącej roślinności (w tym w kompostownikach) oraz na gnijących grzybach
  3. Wymiary. Długość ciała 6-8.5 mm
  4. Aktywność. Wiosna – jesień
  5. Lokalizacja. Lubelskie
  6. Pokarm. Imagines i larwy drapieżne
  7. Podobne. Liczne inne gatunki z rodziny różniące się m.in. liczbą bruzdek na pokrywach i ubarwieniem czułków, rozmiarami ciała, czy też punktowaniem spodu ciała (pygidium)
  8. Uwagi. Autor obserwacji – capricornus
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Radosław Mroczyński
  10. M.brunneus w bazie BioMap
  11. Wątek na forum entomo.pl

Lublin 26.06.2020 Spód ciała z widocznym gęstym punktowaniem Fot. capricornus


avidal

8 thoughts on “Margarinotus brunneus – Gnilik czarny

  1. Bez okazu w ręku trudno mieć pewność, ale bardziej wygląda na M. ruficornis. Pytanie, jakie to duże było, bo M. ruficornis jest dość mały i już na tej podstawie nie da się go z M. brunneus pomylić. W każdym razie cech kluczowych M. brunneus (charakterystyczny układ bruzdek na przedpleczu) tutaj nie widać.

  2. Cześć. Bardzo duży, niewiele brakowało mu do 1cm. Przez swoją wielkość rzucił mi się od razu w oczy.

  3. Rozmiar można określić na podstawie rozmiaru roztoczy Poecilochirus. Podaje się, że dorosłe mają do 1 mm. Jeśli nawet przyjmiemy, że największy na zdjęciu miał 1,3 mm, to z moich obliczeń rozmiar chrząszcza wychodzi w przedziale 7-8 mm.

  4. Tak, rozmiary zdecydowanie wskazują na M. brunneus (aczkolwiek centymetr to jednak przesada). Po prostu mimo bardzo ładnego zdjęcia słabo widać cechy pozwalające oznaczyć gatunek. Ale ze wszystkich naszych Histeridae w grę wchodzą tylko te dwa i jeśli on był duży to nie ma wątpliwości, że to M. brunneus.

Leave a Reply