Staphylinidae – Kusakowate
Ciało lekko spłaszczone, ciemnobrązowe do czarnego. Przedplecze o bocznych krawędziach rozszerzających się ku tyłowi. Pokrywy dłuższe od przedplecza, wierzchołkowe krawędzie pokryw płasko ścięte i lekko sinusoidalne. Tylne kąty przedplecza lekko zaostrzone, wyprofilowane w krótki ząbek. Odwłok czarny z kępką żółtawych lub brązowawych włosków przy wierzchołku; u samca po środku tergitów 6 i 7 (opcjonalnie) mały, lecz dostrzegalny guzek, czy też listewka. Przednie krawędzie tergitów pozbawione punktowania, przez co są gładkie i lśniące.
- Status. Rzadki gatunek reliktowy, spotykany bardzo sporadycznie. Znany m.in. z Gór Świętokrzyskich, ze Śląska i z Pogórza Karpackiego
- Siedlisko. Lasy z dużą ilością powalonych drzew liściastych. Zasiedla najchętniej korytarze korników i innych owadów ksylofagicznych. Gatunek podkorowy
- Wymiary. Długość ciała 2.5-3.5 mm
- Aktywność. Wczesna fenologiczna wiosna – późna jesień
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Drapieżny. Larwy być może są fakultatywnie mykofagiczne
- Podobne. Inne drobne, ciemne gatunki z rodziny; jedyny krajowy reprezentant rodzaju
- Uwagi. Autor obserwacji – Adam Brejnak
- C.curtula w bazie BioMap
- C.curtula w iNat
Łódź 30.09.2026





