Bibionidae – Leniowate
Oczy samicy rozdzielone czołem, oczy samca bardzo duże, połączone. Tułów brunatnoczarny, jasnożółto owłosiony. Odwłok z wierzchu czarny – u samca jasno owłosiony, tylko na bokach 2-ego tergitu ciemne włoski. Sternity samicy jasne, żółtawe – istotna cecha diagnostyczna gatunku. U samca nogi czarne, uda tylnych nóg maczugowato zgrubiałe. Nasadowy człon tylnej stopy samca 4-krotnie tak długi, jak szeroki, niezgrubiały. Nogi samicy zwykle pomarańczowobrązowe; na przedniej goleni obecna ostroga apikalna – cecha diagnostyczna rodzaju. Skrzydła brunatno przyciemnione, zwłaszcza u samicy. Pterostigma brązowa.
- Status. Pospolity, miejscami liczny. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Lasy, polany, ogrody, parki, zarośla, łąki
- Wymiary. Długość ciała 6-8 mm
- Aktywność. Kwiecień/maj – czerwiec/lipiec. Zimują larwy
- Lokalizacja. Lubuskie
- Pokarm. Pyłek (melitofag), rzadziej nektar i soki roślinne. Larwy żerują na podziemnych częściach roślin, bądź na martwej materii organicznej
- Podobne. Inne leniowate różnią się detalami ubarwienia i proporcjami członów tylnych stóp – i tak np. u samca Bibio lanigerus nasadowy człon tylnej stopy jest 3-krotnie tak długi, jak szeroki a golenie są czerwonobrązowe. Samice innych leni bardzo trudno rozróżnić na fotografiach terenowych, zwykle różnią się ciemniejszymi sternitami – zalecany widok o spodu ciała. Samice gatunków z rodzaju Dilophus nie mają tak wyraźnej ostrogi na przednich goleniach
- Uwagi. Autorka obserwacji i identyfikacji – Lucyna Bugiera
- B.varipes w iNat
Łódź 30.04.2022

