Conopidae – Wyślepkowate
Trąbka (proboscis) długa, skierowana do przodu. Twarz żółta. Czoło czarne lub czerwonobrązowe. Guzy barkowe żółte, wypukłe. Scutum czarne. Scutellum czarne. Odwłok samicy smuklejszy, niż u większości innych gatunków z rodzaju. Tergity samicy żółto-czarne z przewagą barwy czarnej. Tergity u samca z przewagą barwy żółtej. Teka czarna, stosunkowo mała. Nogi żółte z czarnymi plamami na zewnętrznej powierzchni ud; plamy te są najbardziej rozległe na tylnych udach.
- Status. Rzadki, bardzo sporadycznie obserwowany
- Siedlisko. Rozmaite tereny otwarte, zwłaszcza ukwiecone
- Wymiary. Długość ciała 10-14 mm
- Aktywność. Lipiec – wrzesień/październik
- Lokalizacja. Hiszpania
- Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy rozwijają się w odwłokach swoich żywicieli – głównie trzmieli. Wysysają płyny ustrojowe i przepoczwarczają się wewnątrz organizmu gospodarza, który zawsze umiera
- Podobne. Najbardziej podobny Conops vetullinus w Polsce nie występuje (tergity samicy niemal w całości żółte). Inne wyślepki można odróżnić po detalach ubarwienia, zwłaszcza nóg. Samica dość charakterystyczna ze względu na smukły odwłok. Wigorniki z rodzaju Leopoldius wykształciły wyraźnie krótsze proboscis. Podobnie Abrachyglossum capitatum
- Uwagi. Autor obserwacji – Simon Oliver
- C.ceriaeformis w iNat
Łódź 30.04.2022


