Liancalus virens

Dolichopodidae – Błyskleniowate
Oczy zielone, z opalizującymi, bordowopurpurowymi smugami, u obu płci rozdzielone czołem, węższym u samca. Scutum metalicznie zielone z dwiema bordowymi smugami brzeżnymi, z parą wąskich pasów centralnych tej samej barwy, oraz z pojedynczą linią dochodzącą do przedniej krawędzi scutellum. Scutellum zielone. Tergity zielone z mniej lub bardziej intensywnym złocistym połyskiem i szerokimi u samicy, a zauważalnie węższymi u samca, ciemnobrązowymi przepaskami poprzecznymi. Nogi cienkie i długie. Skrzydła wyraźnie wystające poza odwłok, u samicy przeźroczyste, u samca z przyciemnionymi w tylnej części krawędziami kostalnymi oraz z białą plamą wierzchołkową.

Babiogórski Park Narodowy 23.10.2022 ♀ Fot. Piotr Łukasik

Babiogórski Park Narodowy 23.10.2022 ♀ Fot. Piotr Łukasik

  1. Liczebność. Wykazywany głównie z północnej i zachodniej, a rzadziej centralnej Europy, oraz jednorazowo z Włoch i Krety. W Polsce skrajnie rzadko obserwowany
  2. Biotop. Wilgotne lasy – przebywa zwykle w pobliżu chłodnych, płynących cieków wodnych, w tym górskich strumieni. Znajdowany również w granicach miast. Jesienią regularnie przesiaduje na nasłonecznionych ścianach budynków i kamieniach
  3. Wymiary. Długość ciała 7-10 mm – zalicza się do największych reprezentantów rodziny
  4. Aktywność. Wiosna – jesień. W przeciwieństwie do większości innych gatunków z rodziny imagines zimują
  5. Lokalizacja. Beskidy
  6. Pokarm. Drobne owady oraz przypuszczalnie nektar. Larwy są drapieżne – znajdowane na omszałych kamieniach lub kłodach na brzegach wód, na porośniętych mchami lub wątrobowcami filarami mostów, a także na częściowo zalewanych przez wodę skalnych stopniach kaskad. Rwący nurt niesie ze sobą drobne bezkręgowce wodne wychwytywane przez larwy
  7. Podobne. Drugi europejski gatunek z tego rodzaju zasiedla region śródziemnomorski. Od innych błyskleniowatych łatwo można go odróżnić po ubarwieniu scutum
  8. Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Piotr Łukasik

avidal

Leave a Reply