Opomyza germinationis – Niżnica łąkowa

Opomyzidae – Niżnicowate
Tułów żółty do brunatnego, z 4 podłużnymi, ciemnymi pasami na mesonotum, z których 2 środkowe zlewają się klinowato tworząc trójkąt. Odwłok zwykle ciemnoszary do czarnego. Skrzydła przydymione, zaczernione wzdłuż żyłki kostalnej, ciemno plamkowane.

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Łąki, polany, ugory, przydroża, parki, ogrody, zarośla, tereny ruderalne
  3. Wymiary. 3.5-4.o mm
  4. Czas lotu. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijają się głównie w wiechlinach
  7. Podobne. Opomyza petrei ma zwykle jaśniejszy odwłok. Opomyza florum nie ma ciemnego obrzeżenia na skrzydłach, ani wyraźnych pasów na mesonotum

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s