Opomyza germinationis – Niżnica łąkowa

Opomyzidae – Niżnicowate
Tułów żółty do brunatnego, z 4 podłużnymi, ciemnymi pasami na scutum, z których 2 środkowe zlewają się klinowato tworząc trójkąt. Odwłok zwykle ciemnoszary do czarnego. Skrzydła przydymione, zaczernione wzdłuż żyłki kostalnej, ciemno plamkowane.

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Łąki, polany, ugory, przydroża, parki, ogrody, zarośla, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-4.o mm
  4. Aktywność. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijają się w łodygach traw
  7. Podobne. Opomyza petrei ma jaśniejszy, żółty odwłok. Opomyza florum nie ma ciemnego obrzeżenia na skrzydłach, ani wyraźnych pasów na scutum

Leave a Reply