Opomyza germinationis – Niżnica łąkowa

Opomyzidae – Niżnicowate
Tułów żółty do brunatnego, z 4 podłużnymi, ciemnymi pasami na śródpleczu, z których 2 środkowe zlewają się klinowato tworząc trójkąt. Odwłok zwykle ciemnoszary do czarnego. Skrzydła przydymione, zaczernione wzdłuż żyłki kostalnej, ciemno plamkowane.

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Łąki, polany, ugory, przydroża, parki, ogrody, zarośla, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-4.o mm
  4. Czas lotu. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijają się w łodygach traw
  7. Podobne. Opomyza petrei ma jaśniejszy, żółty odwłok. Opomyza florum nie ma ciemnego obrzeżenia na skrzydłach, ani wyraźnych pasów na mesonotum

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s