Opomyza germinationis – Niżnica łąkowa

Opomyzidae – Niżnicowate
Tułów żółty do brunatnego, z 4 podłużnymi, ciemnymi pasami na śródpleczu, z których 2 środkowe zlewają się klinowato tworząc trójkąt. Odwłok zwykle ciemnoszary do czarnego. Skrzydła przydymione, zaczernione wzdłuż żyłki kostalnej, ciemno plamkowane.

Widzew 04.06.2014

Łódź – Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

Widzew 04.06.2014

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Łąki, polany, ugory, przydroża, parki, ogrody, zarośla, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-4.o mm
  4. Aktywność. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijają się w łodygach traw
  7. Podobne. Opomyza petrei ma jaśniejszy, żółty odwłok. Opomyza florum nie ma ciemnego obrzeżenia na skrzydłach, ani wyraźnych pasów na mesonotum

Dodaj komentarz