Pallopteridae 
Oczy czerwonobrązowe, u obu płci rozdzielone czołem. Głowa żółta, rzadziej z czarnymi policzkami i twarzą. Palpi (głaszczki) żółtoczerwone z czarnym wierzchołkiem. Tułów i odwłok są szare. Na scutum przed szwem tułowiowym obecne dwie pary szczecinek dorsalnych dc (dorsocentral setae) – istotna cecha diagnostyczna rodzaju. 3 pary takich szczecinek znajdują się za szwem tułowiowym. Uda i golenie żółte. Stopy przyciemnione. Skrzydła z silnie przyciemnionymi żyłkami poprzecznymi r-m i dm-cu. Krawędź kostalna również silnie przyciemniona i pokryta krótkimi. lecz dostrzegalnymi szczecinkami (jak u Heleomyzidae).

Finlandia 11.06.2022 Fot. Pentti Ketola

Finlandia 09.06.2024 Fot. Pentti Ketola

1. Status. Rzadka i lokalna. Wykazana z Bieszczadów i z Babiej Góry
2. Siedlisko. Lasy i ich skraje. Preferuje tereny wilgotne; chętnie w sąsiedztwie leśnych strumieni. Gatunek borealno-górski
3. Wymiary. Długość ciała około 4.5-5.2 mm
4. Aktywność. Maj – lipiec
5. Lokalizacja. Finlandia
6. Pokarm. Spadź – imagines chętnie zlizują ja z liści. Szczegóły rozwoju larw pozostają nieznane
7. Podobne. Inne gatunki z rodziny najpewniej odróżnić m.in. po braku oszczecenia krawędzi kostalnej skrzydeł, oszczeceniu scutum, ubarwieniu głaszczków i/lub plamkowaniu skrzydeł. Podobne są także niektóre Sciomyzidae
8. Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
9. E.bicolor w iNat

Łódź 21.12.2025

avidal