Phyto melanocephala

Rhinophoridae – Stonoginiowate
Oczy rozdzielone czołem u obu płci. Szerokość czoła samicy – 1/4 szerokości głowy. Szerokość czoła samca – 1/3 szerokości głowy. Na wierzchniej stronie tułowia, na śródpleczu ( mesonotum ) trzy szerokie, czarne pasy rozdzielone dwiema szarymi smugami. Tułów szaroczarny, silnie oszczecony. Skrzydła bardzo delikatnie przyciemnione; komórka R5 zamknięta, zakończona stosunkowo krótką petiolą ( żyłką łączącą R5 z wierzchołkiem skrzydła ).

Ph.melanocephala

Kraków 21.04.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Preferuje ciepłe, otwarte tereny z niską roślinnością, w tym ogrody, skraje lasów i leśne polany, wydmy nadmorskie, ugory, murawy kserotermiczne i psammofilne. Regularnie obserwowana na powalonych pniach
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-7.5 mm ( zwykle 5-6 mm )
  4. Czas lotu. Kwiecień – październik; co najmniej dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Małopolskie
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy są parazytoidami równonogów – wymienia się Armadillidium vulgare i Porcellio scaber
  7. Podobne. W Polsce występuje inny gatunek z rodzaju – Phyto discrepans, u którego brak wyraźnych czarnych pasów na mesonotum. FE i BioMap podają również Phyto similis – ale nie znalazłem żadnych informacji o tym gatunku. Podobne są także niektóre inne gatunki stonoginiowatych oraz niektóre z rodziny Calliphoridae
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Maksymilian Syratt

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s