Stevenia spp.

Rhinophoridae – Stonoginiowate
Ciało czarne, szaro opylone, silnie oszczecone. Na policzku sztywna, długa szczecina charakterystyczna dla rodzaju. Scutellum z parą szczecin bocznych i apikalnych, które są równie mocne i niemal równie długie. U niektórych gatunków tergity odwłoka silnie zaczerwienione, zwłaszcza w przypadku samic; zwykle jednak odwłok całkowicie czarny, tak jak u dwóch gatunków krajowych. Nogi czarne; na środkowej goleni co najmniej trzy szczecinki ad (anterodorsal setae). Skrzydła lekko przyciemnione; komórka R5 zamknięta, z długą petiolą (żyłka łącząca tę komórkę z wierzchołkiem skrzydła) – tylko u Stevenia acutangula petiola jest krótka.

Chorwacja – Grebastica 11.08.2010 Fot. Alek Brzozowski

Chorwacja – Grebastica 11.08.2010 Fot. Alek Brzozowski

  1. Liczebność. Rzadko obserwowane, choć niektóre gatunki pospolite – w tym występująca w Polsce Stevenia atramentaria
  2. Biotop. Lasy i ich skraje, polany, zarośla, oraz inne wilgotne tereny
  3. Wymiary. Długość ciała Stevenia atramentaria 5.5-8.5 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień/wrzesień
  5. Lokalizacja. Chorwacja. W Polsce dwa gatunki – Stevenia atramentaria i Stevenia umbratica
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy są parazytoidami równonogów – biologia słabo poznana, jednak wśród gatunków żywicielskich wymienia się Porcellio scaber, Philoscia affinis, Oniscus asellus, Armadillidium vulgare i Tracheoniscus arcuatus
  7. Podobne. Inne gatunki z rodziny, a także wiele rączycowatych – najłatwiej oznaczyć rodzaj dzięki obecności diagnostycznej szczeciny na policzku
  8. Uwagi. Identyfikacja Theo Zeegers
  9. Uwagi 2. Autorem jednej z obserwacji jest Alek Brzozowski

Na policzku poniżej okaz widoczna długa szczecina – istotna cecha diagnostyczna rodzaju Fot. Alek Brzozowski

Szczeciny apikalne i boczne (2+2) na scutellum równie mocne i długie Fot. Alek Brzozowski

Na środkowej goleni obecne szczeciny przedniogrzbietowe (anterodorsal) 11.08.2010 Fot. Alek Brzozowski

Leave a Reply