Syrphidae – Bzygowate
Poprzednio w rodzaju Arctophila. Ciało masywne, krępe, czarne. Scutum pokryte w przedniej części gęstymi, żółtymi włoskami. Twarz charakterystycznie wyciągnięta do dołu w długi „nos”. Scutellum obficie żółto owłosione. W połowie długości skrzydła ciemna, rozmyta smuga.
- Status. Rzadki gatunek borealno – górski
- Siedlisko. Stare lasy z ekstensywną gospodarką leśną
- Wymiary. Długość ciała 16-20 mm
- Aktywność. Zazwyczaj zaczyna lot pod koniec czerwca, a nawet w lipcu i kończy w październiku – ja fotografowałem ją pod koniec maja i była to najwcześniejsza fenologicznie obserwacja w Bieszczadach
- Lokalizacja. Bieszczady – m.in. ogródek na terenie stacji entomologicznej w Suchych Rzekach, do którego zalatują wszystkie lub prawie wszystkie bzygi z okolicznych gór. Poza Karpatami występuje w Puszczy Białowieskiej
- Pokarm. Nektar. Larwy są próchnojadami
- Podobne. Sericomyia superbiens jest znacznie jaśniejsza. Bardzo podobna może być jedna z form barwnych Matsumyia berberina, która z kolei jest wyraźnie mniejszą muchą. Pocota personata różni się m.in. skromniejszych rozmiarów głową
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Andrzej Kucharski avidal
- S.bombiformis w iNat
Rodzaj Sericomyia - Szałaśnica
Łódź 26.09.2013





