Lejops barbiellinii

Syrphidae – Bzygowate
Poprzednio w rodzaju Habromyia. Oczy nagie, u samicy wyraźnie rozdzielone czołem; oczy samca niemal stykają się ze sobą. Głowa czarna z częściowo żółto opylona twarzą. Scutum czarne ze złocistożółtym deseniem utworzonym z krótkich, gęstych włosków – cechą diagnostyczną gatunku są dwie trójkątne plamki dochodzące do przedniej krawędzi scutellum. Scutellum czarne. Przezmianki żółte. Odwłok czarny z żółtymi tylnymi i bocznymi krawędziami tergitów. U nasady odwłoka przepaska ze złocistożółtych włosków; na 2-im tergicie dwie skośne, żółte przepaski utworzone z takich samych włosków. Przepaski te mogą łączyć się z żółtymi bokami 2-ego tergitu, a te z kolei z żółtą przepaską nasadową – łącznie powstaje wzór przypominający gogle (przy widoku z góry). Uda czarne; tylne uda silnie zgrubiałe. Skrzydła z ciemna smugą wzdłuż krawędzi kostalnej. Żyłka R4+5 silnie, łukowato wygięta. Należy do plemienia Eristalini.

Rio de Janeiro 20.03.2017 Fot. Rogerio Dias

  1. Zasięg. Endemit Brazylii
  2. Siedlisko. Lasy deszczowe, ogrody
  3. Wymiary. Długość ciała 8-12 mm. Larwa dorasta do 18 mm (z syfonem umożliwiającym oddychanie pod wodą do 33 mm)
  4. Aktywność. Cały rok
  5. Lokalizacja. Brazylia. W Polsce i w Europie nie występuje
  6. Pokarm. Imagines żywią się nektarem i spadzią. Larwy rozwijają się w wypełnionych wodą poszewkach liściowych roślin z rodziny Bromeliaceae – filtrują cząstki organicznie. Chętnie zasiedlają epifity – zatem preferują siedliska nadrzewne
  7. Podobne. Łatwy do rozpoznania – żaden inny gatunek z rodzaju nie posiada pary trójkątnych, żółtych plamek przed scutellum. U gatunków z rodzaju Meromacrus komórka R1 jest zamknięta; różnią się one także detalami ubarwienia
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Rogerio Dias
  9. L.barbiellinii w iNat

Czerwona strzałka wskazuje wierzchołek komórki R1. Komórka ta jest otwarta, co jest jednak słabo widoczne, ponieważ komórka R1 jest wąska, a na dodatek przyciemniona. Dodatkowo przejrzystość użyłkowania jest utrudniona przez obecność żyłki pozornej vena spuria.

Fot. Rogerio Dias


Syrphidae - Świat


Łódź 07.04.2025

avidal