Sphegina montana

Syrphidae – Bzygowate
Ciało smukłe. Twarz czarno owłosiona. Guzy barkowe czarne. Mesoscutum pokryte długimi, czarnymi włoskami. Odwłok wyraźnie przewężony u nasady. Pierwszy sternit zesklerotyzowany – cecha wszystkich pozostałych gatunków poza Sphegina sibirica. Skrzydła przezroczyste. Żyłka r-m ulokowana mniej więcej na równi z wierzchołkiem żyłki subkostalnej.

Bystre 20.06.2015 Samica

Bystre 20.06.2015 Samica

Bystre 20.06.2015

Bystre 20.06.2015

Sphegina

Bystre 20.06.2015

  1. Liczebność. Rzadka
  2. Biotop. Głównie brzegi leśnych potoków z ziołoroślami. Preferuje tereny górskie
  3. Wymiary. 5-6 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – sierpień
  5. Lokalizacja. Bieszczady. Na Wyżynie Łódzkiej bardzo rzadka, wykazana z doliny Widawki
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijają się w butwiejącym , wilgotnym drewnie
  7. Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju – niektóre które odróżnić jest bardzo trudno, nawet pod binokularem. Sphegina sibirica różni się niezesklerotyzowanym 1 sternitem i jasnymi włoskami na mesoscutum. U Sphegina clunipes żyłka r-m znajduje się wyraźnie bliżej tylnej krawędzi skrzydła, niż wierzchołek żyłki subkostalnej. Guzy barkowe u Sphegina elegans guzy barkowe są żółte
Skrzydło - żyłka r-m ( czerwony kolor ) znajduje się mniej więcej na tej samej wysokości, co wierzchołek żyłki subkostalnej ( żółty kolor )

Skrzydło – żyłka r-m ( czerwony kolor ) znajduje się mniej więcej na tej samej wysokości, co wierzchołek żyłki subkostalnej ( żółty kolor )

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s