Volucella inanis – Trzmielówka

Syrphidae – Bzygowate
Krępy, masywny bzyg ubarwiony głównie na żółto. Samce można wyodrębnić spośród samic na podstawie holoptycznych, czyli połączonych oczu. Trzmielówki te stosują mimikrę Batesowską i naśladują barwą ciała trzmiele lub osy – w tym szerszenie. Wydaje się , że na tyle polegają na swoim kamuflażu, ze nie wykazują przesadnej płochliwości. Szczególnie chętnie odwiedzają kwiaty w kolorze fioletowym – i wtedy można bez większego wysiłku podsunąć im obiektyw pod sam nos.

Widzew 07.08.2010

Łódź – Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010 Samica

Widzew 07.08.2010 Samica

Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010

Widzew 07.08.2010

Widzew 10.08.2010

Widzew 10.08.2010

Widzew 21.07.2010

Widzew 21.07.2010

Wiączyń 20.07.2012

Wiączyń 20.07.2012

ŁOB 22.07.2012

ŁOB 22.07.2012

Młynek 14.07.2013

Łódź – Młynek 14.07.2013

Młynek 14.07.2013 Samica

Młynek 14.07.2013 Samica

ŁOB 22.07.2012

ŁOB 22.07.2012

Młynek 14.07.2013 Samiec

Młynek 14.07.2013 Samiec

  1. Liczebność. Pospolita, bywa liczna. W Łodzi bardziej rozpowszechniona, niż jej większa kuzynka Volucella zonaria
  2. Biotop. Wykazuje skłonności synantropijne, podążając za swoimi żywicielami – osami. Stąd najłatwiej spotkać ją w pobliżu miast czy osiedli na słonecznych, ukwieconych stanowiskach
  3. Wymiary. Długość ciała 15-16 mm. Długość skrzydła 12.25-14.25 mm
  4. Czas lotu. Maj – październik. Optimum przypada na drugą połowę lipca i sierpień
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie, łódzkie – bez wysiłku można ją spotkać w ogrodzie botanicznym na kwitnącym fenkule włoskim, w dolinie Olechówki na ostrożeniach i w rejonie widzewskich torowisk. Obserwowałem ją także w rezerwacie Murawy Dobromierskie i na leśnych dróżkach w lesie wiączyńskim
  6. Pokarm. Gatunek entomofagiczny i saprofagiczny. Imagines zjadają pyłek i nektar. Larwy to ektopasożyty os z rodziny Vespidae. Pożerają ich larwy i poczwarki
  7. Podobne. Volucella zonaria jest jeszcze nieco większa. Samice mają pomarańczowoczerwony, a nie czarny wierzch tułowia. Pierwszy segment odwłoka jest mniej lub bardziej wyraźnie zaczerwieniony, a sam odwłok jasno, żółto zakończony.  U Volucella inanis natomiast koniec odwłoka jest wyraźnie czarny
v.inanis

Kiekrz koło Poznania 10.06.2018 Fot. Bartosz Sołtysiak

Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Łódź – Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s