Silvius alpinus

Tabanidae – Bąkowate
Dawniej pod nazwą Silvius vituli. Oczy samicy rozdzielone czołem, żółtawozielone z bordowymi plamkami rozsianymi na całej powierzchni oka. Oczy samca stykające się ze sobą, w górnej części intensywnie żółte, w dolnej jak u samicy. Ciało żółte. Skrzydła przezroczyste.

Strzyżów 16.07.2017 ♂ Fot. Stanisław Dybich

Strzyżów 16.07.2017 ♂ Fot. Stanisław Dybich

Strzyżów 16.07.2017 ♂ Fot. Stanisław Dybich

Strzyżów 16.07.2017 ♂ Fot. Stanisław Dybich

Strzyżów 16.07.2017 ♂ Fot. Stanisław Dybich

  1. Liczebność. Rzadki, lokalnie na południu kraju regularnie obserwowany
  2. Biotop. Łąki, pastwiska, skraje lasów; preferuje tereny górskie i podgórskie
  3. Wymiary. Długość ciała 10-13.5 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – lipiec
  5. Lokalizacja. Podkarpacie; w centralnej Polsce nieobecny
  6. Pokarm. Pyłek, soki roślinne; głównie odwiedzają kwiaty roślin z rodziny astrowatych ( złożonych ). Samice ssą krew ssaków
  7. Podobne. Jedyny krajowy reprezentant rodzaju. Nieco podobne gatunki z rodzaju Atylotus można natychmiast odróżnić po ubarwieniu oczu
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Stanisław Dybich

2 thoughts on “Silvius alpinus

  1. Witam, w dniu wczorajszym spotkaliśmy dość duży okaz Silvius Alpinus nad wodą nieopodal łąki i lasu pod Łodzią, powiat zgierski. Okaz miał ok. 3cm i usiadł sobie na czarnej uszczelce samochodu osobowego. Dziś też będziemy w tym miejscu, jeśli znowu się pojawi postaram się zrobić zdjęcie. Wczoraj nie wiedzieliśmy z kim wypoczywaliśmy, dla tego zdjęcia nie zrobiłem…. Niestety

  2. Silvius pod Łodzią to byłaby sensacja. Obawiam się, że to raczej Tabanus, zwłaszcza w takich rozmairach. Zdjęcie rozwiałoby wątpliwości. Pozdrawiam

Leave a Reply