Cinochira atra – Nirączka zwińcówka

Tachinidae – Rączycowate
Malutka rączyca z podrodziny Phasiinae. Oczy u obu płci rozdzielone szerokim czołem – szerszym od średnicy oka. Tułów czarny. Scutellum czarne. Odwłok czarny z jasnymi tylnymi brzegami tergitów. Czułki dwubarwne, żółtoczarne – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi czarne; uda lekko, lecz zauważalnie zgrubiałe. Skrzydła bez plam, o użyłkowaniu nietypowym dla rączyc – żyłka medialna m łagodnie, łukowato wygięta, komórka R5 szeroko otwarta. Płeć trudna do rozróżnienia na fotografiach terenowych.

C.atra

Łódź – Widzew 26.10.2019

C.atra

Łódź – Widzew 26.10.2019

C.atra

Łódź – Widzew 26.10.2019

Cinochira

Łódź – Widzew 26.10.2019

  1. Liczebność. Rzadko obserwowana i nieczęsto łowiona, co po części może wynikać z nikłych rozmiarów
  2. Biotop. Głównie lasy i zarośla; najczęściej znajdowana na powalonych pniach drzew
  3. Wymiary. Długość ciała 3-4 mm
  4. Aktywność. Maj – październik/listopad
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami pluskwiaków z rodziny Lygaeidae – wymienia się Drymus sylvaticus, Drymus brunneus, Eremocoris plebejus, Scolopostethus decoratus, Scolopostethus thomsoni
  7. Podobne. Stosunkowo charakterystyczna, min. dzięki charakterystycznie ubarwionym czułkom, lekko zgrubiałym udom oraz zwyczajowi biegania po powalonych pniach
  8. Uwagi. Identyfikacja Roger Thomason

Leave a Reply