Tachinidae – Rączycowate
Oczy u obu płci nagie, rozdzielone szerokim czołem – u samicy jest ono tak szerokie, jak średnica oka; czoło samca znacznie węższe od średnicy oka. Szczecinki wokół przyoczek (ocellar bristles) znacznie krótsze od szczecinek czołowych (frontal bristles). Tył głowy relatywnie wypukły jak na rączycę – wskazany widok z boku. Scutum z trzema tylko ciemnymi paskami przed szwem apikalnym; pasek środkowy uderzająco szeroki. Scutellum bez szczecinek apikalnych – w zamian obecne dwie silnie wzniesione szczecinki preapikalne. Golenie rudobrązowe – istotna cecha diagnostyczna gatunku (na załączonych zdjęciach niestety nie uchwycono tej barwy). Czułki czarne; 3 człon co najmniej dwukrotnie tak długi jak szeroki. Skrzydła zażółcone przy nasadzie; komórka R5 wąsko otwarta.
Austria 26.05.2021 ♀ Fot. Michael Knapp
Finlandia 05.06.2011 Fot. Pentti Ketola
Finlandia 29.07.2016 ♀ Fot. Pentti Ketola
- Status. Pospolita, zwykle liczna
- Siedlisko. Nasłonecznione skraje lasów, polany, zarośla, ziołorośla, ogrody, parki, tereny ruderalne – regularnie obserwowana na pokrzywach
- Wymiary. Długość ciała 6.5-10 mm
- Aktywność. Kwiecień – czerwiec; w niektórych sezonach drugie pokolenie w lipcu i w sierpniu
- Lokalizacja. Finlandia, Austria
- Pokarm. Spadź; imagines niechętnie odwiedzają kwiaty w celu pozyskania nektaru. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli dziennych i nocnych – głównie różnych rusałek z rodziny Nymphalidae
- Podobne. Liczne inne rączycowate – wskazana uważna analiza cech diagnostycznych
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Michael Knapp
- Uwagi 2. Nazwy rodzajowa i gatunkowa nadane przez Insektarium
- P.tibialis w iNat
Łódź 07.06.2026