Strongygaster globula – Nagrzeszka paśnicowata

Tachinidae – Rączycowate
Oczy czerwonobrązowe, u obu płci rozdzielone czołem. Scutum szarożółto opylone. Scutellum z dwiema krzyżującymi się, długimi szczecinkami apikalnymi. Odwłok szarożółto opylony; tergity 2 i 3 nie są wyraźnie czarne. Tergity silnie oszczecone. Palpi (głaszczki) żółte – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła przezroczyste. Komórka R5 zamknięta. Petiola (żyłka łącząca komórkę R5 z wierzchołkiem skrzydła) bardzo krótka.

Bogatynia 31.07.2022 Fot. Kamil Górawski

  1. Status. Zdecydowanie rzadka i mało znana, obserwowana bardzo sporadycznie – mimo to nie umieszczona na Czerwonej Liście
  2. Siedlisko. Łąki, murawy kserotermiczne i psammofilne, murawy naskalne, skraje lasów i leśne polany
  3. Wymiary. Długość ciała 5-7 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Dolnośląskie
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są przypuszczalnie parazytoidami pluskwiaków, jak inne gatunki z podrodziny – gatunki żywicielskie pozostają nieznane
  7. Podobne. U Strongygaster celer scutum jest ciemniejsze, miejscowo matowo czarne, tergit 2 czarny (często czarny jest również tergit 3), a głaszczki czarne. Inne małe rączyce z podrodziny Phasiinae różnią się m.in. dłuższą petiolą, bądź mniej wyrazistym oszczeceniem tergitów
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Kamil Górawski
  9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
  10. S.globula w iNat

Bogatynia 08.06.2024 Fot. Kamil Górawski


Łódź 11.05.2024

avidal

Zostaw odpowiedź