Pandivirilia eximia

Therevidae – Dziewierkowate
Ciało czarne, lśniące. Oczy u obu płci rozdzielone czołem; czoło u samców szersze, niż u innych gatunków z rodzaju. Na scutum dwa podłużne, wąskie pasy jaśniejsze od tła. Odwłok smukły – u samców ze srebrnobiałymi, często rozległymi, efektownymi plamami na tylnych krawędziach tergitów, u samic z jasnymi plamami na tylnobocznych  krawędziach tergitów 2 i 3 . Tergit 4 u samców czarny, bez srebrnobiałych plam. Tergity 5 i 6 u samic czarne i błyszczące, bez matowego, szarego opylenia. Uda czarne, golenie żółtopomarańczowe. Skrzydła przezroczyste, wyraźnie zażółcone przy nasadzie i wzdłuż żyłki kostalnej.

Pandivirilia

Dolina Maniówki 24.05.2016 ♀

P. eximia

Dolina Maniówki 24.05.2016 ♀

P eximia

Dolina Maniówki 24.05.2016 ♀

  1. Liczebność. Najliczniejszy gatunek z rodzaju – mimo to rzadki
  2. Biotop. Lasy, polany
  3. Wymiary. Długość ciała 9.5-16.5 mm
  4. Aktywność. Maj – ?
  5. Lokalizacja. Podlaskie – Wigierski Park Narodowy, łódzkie – lasy spalskie. Pojedynczego osobnika obserwowałem również w Bieszczadach. Na Wyżynie Łódzkiej z pewnością bardzo rzadki
  6. Pokarm. Spadź, nektar. Drapieżne larwy polują na bezkręgowce w luźnej glebie i w próchnie; chętnie pożerają larwy chrząszczy i innych muchówek
  7. Podobne. Przede wszystkim inne gatunki z rodzaju, których samce mają węższe czoło a samice różnią się ubarwieniem i opyleniem odwłoka. Są one bardzo rzadkie w całej Europie i nie wiem, czy występują w Polsce
P.eximia

Ceteń 07.06.2016 ♀ Fot. Jacek Strojny

Leave a Reply