Pandivirilia eximia

Therevidae – Dziewierkowate
Ciało czarne, lśniące. Oczy u obu płci rozdzielone czołem; czoło u samców szersze, niż u innych gatunków z rodzaju. Na przedpleczu dwa podlużne, wąskie pasy jasniejsze od tła. Odwłok smukły – u samców ze srebrnobiałymi, często rozległymi, efektownymi plamami na tylnych krawędziach tergitów, u samic z jasnymi plamami na tylnobocznych  krawędziach tergitów 2 i 3 . Tergit 4 u samców czarny, bez srebrnobiałych plam. Tergity 5 i 6 u samic czarne i błyszczace, bez matowego, szarego opylenia. Uda czarne, golenie żółtopomarańczowe. Skrzydła przezroczyste, wyraźnie zażółcone przy nasadzie i wzdłuż żyłki kostalnej.

Pandivirilia

Dolina Maniówki 24.05.2016 Samica

P. eximia

Dolina Maniówki 24.05.2016

P eximia

Dolina Maniówki 24.05.2016

  1. Liczebność. Najliczniejszy gatunek z rodzaju – mimo to rzadki
  2. Biotop. Lasy
  3. Wymiary. 9.5-16.5 mm
  4. Czas lotu. Maj – ?
  5. Lokalizacja. Wigierski Park Narodowy, lasy spalskie. Pojedynczego osobnika obserwowałem również w Bieszczadach. Na Wyżynie Łódzkiej z pewnościa bardzo rzadki
  6. Pokarm. Spadź, nektar. Drapieżne larwy polują na bezkręgowce w luźnej glebie i w próchnie; chętnie pożerają larwy chrząszczy i innych muchówek
  7. Podobne. Przede wszystkim inne gatunki z rodzaju, których samce mają węższe czoło a samice róznią się ubarwieniem i opyleniem odwłoka. Są one bardzo rzadkie w całej Europie i nie wiem, czy występują w Polsce
P.eximia

Ceteń 07.06.2016 Fot. Jacek Strojny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s