Tipulidae – Koziułkowate
Głowa w znacznej mierze intensywnie żółtopomarańczowa, łącznie z głaszczkami i rostrum (ryjkiem). Scutum błyszczące, żółte z czarnymi pręgami. Odwłok żółty, na każdym tergicie czarna plama zwężająca się ku przodowi. U formy scalaris plamy te dochodzą do bocznych krawędzi tergitów, u formy parvinotata ograniczone są do środkowej ich części. Skrzydła z wyraźną czarną pterostigmą, bez plam.
- Status. Nieliczna, choć szeroko rozsiedlona
- Siedlisko. Zalesienia, łąki, baldachowiska, polany, ogrody, skraje lasów, mokradła śródleśne
- Wymiary. Długość ciała samicy 17-21 mm. Samiec 11-17 mm. Długość skrzydła 10-16 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień z apogeum pojawu w czerwcu
- Lokalizacja. Łódzkie
- Pokarm. Nektar. Larwy fitofagiczne, żerują na korzeniach traw i być może innych roślin; w ciągu dnia także na nadziemnych częściach roślin
- Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju różnią się m.in. deseniem na ciele i plamkowaniem skrzydeł – najłatwiej pomylić go z Nephrotoma flavipalpis
- Uwagi. Autor obserwacji – avidal
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- N.scalaris w iNat
Łódź 29.11.2013



Naprawdę bardzo udane zdjęcia Koziułek 🙂
No co Ty, Magda… Słabe są i to ewidentnie. Niemniej dziękuję.
To może upierdolic czlowieka?
Nie ma powodu do obaw – jest całkowicie nieszkodliwa.
Właśnie siedzę nad gatunkiem i rozpiętość skrzydeł musi być większa.
Jasne, To miała być długość skrzydła. Z przyzwyczajenia napisałem inaczej. Już poprawione.