Acrididae – Szarańczowate
Ciało smukłe o maskującym, szarobrązowym lub szaropiaskowym ubarwieniu – na tle podłoża szarańczaki te niełatwo zauważyć. Żeberko na przedpleczu dwukrotnie wcięte – cecha diagnostyczna rodzaju. Na tarczce szyjnej występuje jasna, owalna, niewielka plama – zwykle na ciemnym tle. Na tylnych udach znajdują się trzy ciemniejsze od tła, w zarysie trójkątne plamy (zwykle brązowe). Przednie skrzydła wystają daleko poza odwłok i tylne kolana. Tylne skrzydła u nasady różowe. Czułki dłuższe od długości głowy i przedplecza łącznie – istotna cecha diagnostyczna gatunku.
Umbria – Perugia – październik 2020 Fot. Benjamin Fabian
Korfu 03.09.2021 Fot. Magdalena Jędro
- Zasięg. Obejmuje południową Europę (głównie region śródziemnomorski; najbardziej wysunięte na północ stanowisko znajduje się w Szwajcarii) oraz częściowo Afrykę i Azję
- Siedlisko. Suche, piaszczysto-kamieniste tereny otwarte, w tym wydmy nadmorskie
- Wymiary. Długość ciała 12-22 mm
- Aktywność. Sierpień – marzec/kwiecień
- Lokalizacja. Grecja, Włochy. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Roślinożerny
- Podobne. Przede wszystkim nieco bardziej krępy Acrotylus insubricus, u którego czułki są co najwyżej tak samo długie, jak długość głowy i przedplecza łącznie
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Karol Wałach Magdalena Jędro Benjamin Fabian
- A.patruelis w iNat
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Werona 08.07.2024 Fot. Karol Wałach
Łódź 04.12.2021