Aphidina – Mszyce
Ciało owalne, silniej wydłużone, niż u wielu innych mszyc, jasne, pokryte woskowym nalotem nadającym mu żółtoszary odcień. Samce zielonkawe. 6 człon czułków krótszy od członu 5-ego – cecha diagnostyczna gatunku. Rostrum uderzająco długie zarówno u osobników dorosłych, jak i u larw – zwykle rostrum 2-krotnie dłuższe od reszty ciała, a monstrualna kłujka nawet kilkukrotnie dłuższa od reszty ciała.
Lublin 17.08.2021 Na klonie zwyczajnym Fot. capricornus
Lublin 17.08.2021 Fot. capricornus
- Status. Rzadka, obserwowana sporadycznie – także z powodu skrytego trybu życia
- Siedlisko. Lasy, parki, ogrody. Zasiedla szczeliny w korze i komory w korze wydrążone przez mrówki
- Wymiary. Długość ciała formy uskrzydlonej 4.2-6.5 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień. Formy płciowe od sierpnia do listopada
- Lokalizacja. Lubelskie
- Pokarm. Żeruje na klonach. Osobniki dorosłe wysysają soki korzystając ze szczelin w korze – bardzo długa kłujka wydatnie ułatwia wypełnienie tego zadania. Nimfy chętnie korzystają z pomocy robotnic Lasius fuliginosus i Lasius brunneus, które żuwaczkami wydrążają w grubej korze dębów komory ułatwiające dostęp do miękkich tkanek podkorowych drzewa. W zamian zlizują spadź produkowaną przez mszyce
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju, z których kilka występuje w Polsce, opanowują często inne gatunki żywicielskie – dęby i brzozy (Stomaphis wojciechowskii, Stomaphis quercus) lub wierzby (S.longirostris). Na klonach żeruje Stomaphis acerrina
- Uwagi. Gatunek ten jest dojony i chroniony przez mrówki Lasius brunneus, rzadziej przez inne gatunki
- Uwagi 2. Autor obserwacji – capricornus
- Więcej o gatunku
- S.graffii w iNat
Łódź 10.05.2024