Conomelus anceps – Szczeciel sitarz

Delphacidae – Szydlakowate
Ciało owalne, zwarte. Ubarwienie ciała żółtobrązowe. Skrzydła silnie skrócone, lub u rzadziej obserwowanej formy normalnej długości (zakrywające odwłok), ciemno plamkowane. U typowej, krótkoskrzydłej formy nasadowa i wierzchołkowa część skrzydeł wyraźnie przyciemniona – u formy długoskrzydłej wierzchołki skrzydeł jasne. Tylne brzegi skrzydeł bez jasnych plam – jeśli plamy występują, są relatywnie niewielkie i słabo widoczne. Czułki stożkowate, skierowane na boki głowy.

C.anceps

Kamienica Królewska 25.07.2018 Forma krótkoskrzydła

Conomelus

Okuninka 19.07.2018 Forma długoskrzydła

C.anceps

Okuninka 19.07.2018

  1. Liczebność. Pospolity i liczny
  2. Biotop. Brzegi zbiorników wodnych, mokradła, pastwiska, torfowiska, wilgotne łąki, zarośla i lasy
  3. Wymiary. Długość ciała 2.1-3.5 mm; samiec przeciętnie mniejszy od samicy
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień/październik
  5. Lokalizacja. Pomorskie (Kaszuby), lubelskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Soki roślinne; larwy żerują na sitach, zwłaszcza na sicie rozpierzchłym Juncus effusus
  7. Podobne. U rzadszego Euconomelus lepidus na tylnych brzegach skrzydeł widoczne są wyraźne, stosunkowo duże, mlecznobiałe plamy. W Polsce występuje także bliźniaczy Conomelus lorifer – pewność identyfikacji daje analiza genitaliów; na fotografiach może się znajdować każdy z dwóch gatunków z rodzaju Conomelus
  8. C.anceps w bazie BioMap
  9. Więcej o gatunku

Leave a Reply