Criocoris crassicornis – Ległoń przytuliowy

Miridae – Tasznikowate
Ciało czarne lub ciemnobrązowe, pokryte złocistymi, łuskowatymi włoskami, które łatwo ulegają wytarciu – stąd spotyka się osobniki o różnej gęstości owłosienia, aż do niemal zupełnie nagich. Pokrywy samicy skrócone, ledwie zakrywają wierzchołka odwłoka (lub jeszcze krótsze), pokrywy samca sięgają poza wierzchołek odwłoka. Klinik (cuneus) z żółtym paskiem. Uda czarne z jasnymi wierzchołkami. Golenie żółte.

Austria – Graz 02.07.2020 Martwy osobnik Fot. gernotkunz

  1. Liczebność. Nierzadki, zwłaszcza na południu kraju
  2. Biotop. Skraje lasów i leśne prześwietlenia, polany, łąki, murawy
  3. Wymiary. Długość ciała 2.8-3.8 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Austria. W Polsce na całym obszarze
  6. Pokarm. Fitofagiczny – żeruje na przytuliach
  7. Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
  8. Podobne. Criocoris nigripes ma ciemniejsze golenie, a Criocoris quadrimaculatus znacznie jaśniejsze pokrywy. Inne gatunki z rodzzaju w Polsce nie występują
  9. Rozmieszczenie

avidal

Leave a Reply