Dicyphus globulifer – Dybiel goździczak

Miridae – Tasznikowate
Ciało smukłe. Głowa czarna z jasna plamką przy wewnętrznej krawędzi oka. Obrączka apikalna na przedpleczu jasna, wyraźnie zaznaczona. Przedplecze zwykle jasnobrązowe z czarnymi plamami barkowymi. Scutellum czarne z klinowatymi rozjaśnieniami bocznymi. Skrzydła jasne, jednobarwne, brązowawe, w pełni rozwinięte – osobniki ze skróconymi skrzydłami spotykane tylko wyjątkowo. Nogi bladożółte, ciemno plamkowane; szczecinki na tylnych goleniach tak długie, jak szerokość tylnej goleni. Czułki czarne; 3 człon czułków węższy od szerokości ciemienia.

Łódź – BRUS 28.03.2020 ♀

Łódź – BRUS 28.03.2020 ♀

Łódź – BRUS 28.03.2020 ♀

  1. Liczebność. Nierzadki, trudny do wypatrzenia
  2. Biotop. Zarośla, polany, parki, tereny ruderalne, skraje lasów z ziołoroślami
  3. Wymiary. Długość ciała 3.6-4.1 mm
  4. Aktywność. Lipiec – październik oraz po przezimowaniu, wiosną – aż do maja. Larwy w czerwcu i lipcu
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Semizoofag – wysysa soki roślinne z goździkowatych (chętnie z lepnicy i firletki) oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele
  7. Podobne. W Polsce występuje 9 innych gatunków z rodzaju, które w zależności od gatunku różnią się min. ubarwieniem czułków (jasno obrączkowane u Dicyphus annulatus), głowy i scutellum, czy też długością skrzydeł
  8. Więcej o gatunku
  9. Rozmieszczenie

Leave a Reply