Psallus ssp.

Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne, często pokryte jasnymi włoskami. Ubarwienie w zalezności od gatunku od jasnożółtego po niemal czarny. W Polsce co najmniej 20 gatunków, których rozróżnienie na fotografiach terenowych jest praktycznie niewykonalne – determinacja zwykle opiera się na analizie genitaliów samców.

Gryżyna 04.06.2016 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Liczebność. Większość gatunków zalicza się do rzadkich, lub bardzo rzadkich
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, aleje; znajdowany zwykle na dębach
  3. Wymiary. Przeciętnie od 3 do 6 mm
  4. Czas lotu. Maj/Czerwiec – wrzesień/październik. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Lubuskie. Nie wiem, które gatunki były wykazywane z Wyżyny Łódzkiej
  6. Pokarm. Soki roślinne oraz drobne bezkręgowce o miękim ciele
  7. Podobne. Niektóre inne tasznikowate
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Ryszard Orzechowski

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s