Nezara viridula – Nezara zielona

Pentatomidae – Tarczówkowate
Ciało zwykle jednolicie zielone (forma barwna smaragdula), rzadziej jednolicie czerwone, lub żółte (f. aurantiaca), lub zielone z czerwonopomarańczowymi, lub żółtymi nadustkiem i przednią krawędzią przedplecza (f. torguata). Zimujące osobniki znacznie ciemniejsze, brązowe. Przed okiem mała czarna plamka. Po środku przedniej krawędzi scutellum trzy  białe plamki, oraz dwie czarne plamki w górnobocznych kątach scutellum. Zakrywka (membrana) jasna. Nimfy początkowo czarne, potem zielone z jasnymi plamkami na odwłoku.

Nezara nymph

Eger – Wrzesień 2018 Nimfa ostatniego stadium Fot. Jacek Strojny

N.viridula nymph

Eger – Wrzesień 2018 Nimfa średniego stadium Fot. Jacek Strojny

  1. Liczebność. Na południu Europy pospolity. W Polsce znany z jednego stanowiska w Beskidach (stan na rok 2018)
  2. Biotop. Łąki, pola, ogrody, ugory, tereny ruderalne, skraje lasów, zarośla
  3. Wymiary. Długość ciała 11-15 mm
  4. Aktywność. Marzec – październik. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Węgry. W Polsce nie ma szans na pełny rozwój, ponieważ nie jest w stanie przetrwać zimy – populacje wymagają średniej temperatury w okresie zimowym co najmniej +5 stopni Celsjusza. Edit: w 2018 roku w Bielsko-Białej znaleziono zimującego samca
  6. Pokarm. Soki roślinne, zwłaszcza z nasion roślin strączkowych – ale również z wielu innych gatunków roślin (pomidorów, kalin, slazów…). Larwy są wybitnie polifagiczne
  7. Podobne. Przede wszystkim Acrosternum hilare, który jednak w naszym kraju nie występuje (brak czarnej plamki przed okiem). U pospolitych u nas odorków z rodzaju Palomena zakrywka jest ciemniejsza (poza osobnikami świeżo po wylince), a przy przedniej krawędzi scutellum brak białych i czarnych plamek
  8. Uwagi. Znanym parazytoidem jest Trichopoda pennipes
  9. Uwagi 2. Autorem obserwacji jest Jacek Strojny
  10. Więcej o gatunku

Leave a Reply