Bombus campestris – Trzmielec żółty

Apidae – Pszczołowate
Dawniej w rodzaju Psithyrus zdegradowanym obecnie do rangi podrodzaju. Żółta przepaska z przodu tułowia ( bardzo rzadko może jej nie być ), żółte scutellum i żółte tylne tergity. U samicy tergit 3 cały żółty, bądź żółty ( rzadko kremowy ) tylko na bokach, u samca odwłok z różnym udziałem żółtych włosków – w skrajnych przypadkach odwłok jest całkowicie czarny, lub niemal całkowicie żółty. Tylne golenie bez koszyczków służących do zbierania pyłku, a skrzydła przyciemnione – cechy diagnostyczne wszystkich trzmielców.

Jaworze 15.08.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Jaworze 15.08.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Jaworze 15.08.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

Jaworze 15.08.2013 Fot. Grzegorz Gierlasiński

  1. Liczebność. Nierzadki
  2. Biotop. Rozmaite ukwiecone tereny, lub miejsca gniazdowania gatunków żywicielskich
  3. Wymiary. Samica 17-20 mm. Samiec 12-16 mm
  4. Czas lotu. Maj- październik; samce pojawiaja sie później w sezonie. Zimuje samica
  5. Lokalizacja. Występuje w całej Polsce
  6. Pokarm. Pyłek i nektar; jak większość innych gatunków z rodzaju jest polilektyczny ( odwiedza kwiaty wszystkich roślin owadopylnych ). Larwy rozwijają się w gniazdach Bombus pratorumBombus muscorum, Bombus pomorum, Bombus humilis i Bombus pascuorum. Po wyjściu z hibernacji samica nachodzi gniazdo któregoś z gatunków żywicielskich i przepędza, bądź zabija królową, sama przejmując jej rolę. Niekiedy jednak ginie od żądeł gospodarzy. Następnie niszczy znalezione jaja i larwy, po czym składa własne jaja. Robotnice opiekują się potomstwem agresorki – jeśli wyginą, samica opuszcza gniazdo i wyszukuje następne
  7. Podobne. Niektóre inne trzmielce
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Grzegorz Gierlasiński


WZORY BARWNE ( wg Trzmielowate Polski  – T.Pawlikowski, K.Pawlikowski ). Zgodę na wykorzystanie wzorów otrzymałem od profesora Tadeusza Pawlikowskiego