Chrysis inaequalis – Złotolitka urzeźbiona

Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa i tułów intensywnie niebieskie. Mesopleuron (boczna płytka tułowia z parą krótkich, zębowatych wyrostków – istotna cecha diagnostyczna gatunku, jednak niedostrzegalna zwykle na fotografiach terenowych. Odwłok czerwony z metalicznym, złocistym (wyraźnym zwłaszcza na pierwszym tergicie) oraz purpurowym (lepiej widocznym w części wierzchołkowej) połyskiem. Odwłok gęsto, głęboko i jednolicie punktowany. Tergit 3 z 4-ema ostrymi i relatywnie długimi zębowatymi wyrostkami.

Warszawa – ogród botaniczny PAN 17.08.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa – ogród botaniczny PAN 17.08.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa – ogród botaniczny PAN 17.08.2020 Fot. Sylvester Kociniak

  1. Liczebność. Nieczęsto obserwowana, lokalnie liczna. Czerwona Lista kat. NT
  2. Biotop. Otwarte tereny piaszczyste, murawy kserotermiczne, ogrody, skraje lasów; regularnie obserwowana na drewnianych ścianach budynków
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 6-10 mm, samca 5-10 mm
  4. Aktywność. Od początku czerwca do końca sierpnia; jedno pokolenie w sezonie
  5. Lokalizacja. Mazowieckie. Wykazywana z rozproszonych stanowisk w całym kraju
  6. Pokarm. Pyłek, nektar. Larwy są parazytoidami larw kopułek z rodzaju Eumenes (wymienia się głównie Eumenes coarctatus), oraz murarek z rodzaju Osmia
  7. Podobne. Dzięki jednolitemu, gęstemu punktowaniu odwłoka, a zwłaszcza dzięki charakterystycznym, ostrym zębom wierzchołkowym odwłoka zalicza się do łatwych do rozpoznania złotolitek
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Sylvester Kociniak
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Roman Maglic i Alexander Berg

Warszawa – ogród botaniczny PAN 17.08.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa – ogród botaniczny PAN 17.08.2020 Doskonale widoczne ostre zęby wierzchołkowe – istotna cecha diagnostyczna gatunku Fot. Sylvester Kociniak

Leave a Reply