Vespidae – Osowate
Ciało smukłe, silnie wydłużone. Ubarwienie kontrastowe, czarno-żółte. Nadustek samicy przynajmniej w części czarny. Nadustek samca żółty. Żółta przepaska na przedpleczu szeroka lub wąska – w zależności od podgatunku. Scutellum samicy z parą żółtych plam lub czarne, scutellum samca czarne. Postscutellum z żółtą przepaską u obu płci. Odwłok silnie stylikowany, czarno-żółty. Stylik czarny z parą żółtych plam bocznych i żółtą obrączką apikalną. Tergit 3 u samicy całkowicie czarny lub z żółtą przepaską.
Francja – Solliès-Toucas 17.08.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès
Francja – Solliès-Toucas 09.08.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès
Francja – Solliès-Toucas 09.08.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès
Francja – Solliès-Toucas 09.08.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès
- Status. Pospolita, liczna miejscami. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Wrzosowiska, torfowiska, brzegi wód, skraje lasów, polany, ogrody, łąki, murawy; dzbaneczkowate gniazda z gliniastej gleby przyczepia zwykle do łodyg i gałązek wrzosów, janowców i żąrnowców, mniej chętnie innych roślin
- Wymiary. Długość ciała samicy 9.5-15 mm, samca 8.5-13 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień/październik
- Lokalizacja. Francja
- Pokarm. Nektar, soki roślinne. Larwy entomofagiczne, pożerają sparaliżowane gąsienice motyli, zwykle z rodzin Geometridae i Tortricidae; rzadziej larwy rośliniarek (Tenthredninidae, Cimbicidae) oraz ryjkowców Curculionidae. W gnieździe gromadzi od poniżej 10 do nawet 40 larw
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju, których rozróżnienie na fotografiach terenowych zwykle jest bardzo trudne lub wręcz niewykonalne – diagnostyczna jest m.in. długość owłosienia oraz punktowanie tergitów i sternitów, niedostrzegalne na zdjęciach terenowych. Szczególnie często bywała mylona z Eumenes coronatus
- Uwagi. Autor obserwacji – Bernard Noguès
- Więcej o gatunku
- E.coarctatus w iNat
Francja – Solliès-Toucas 09.08.2021 ♀ Fot. Bernard Noguès
Łódź 18.03.2024