Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa i tułów niebieskozielone, u niektórych osobników ze złocistymi, rozmytymi plamami. Metanotum (zaplecze – grzbietowa części tułowia tuż przed scutellum; wskazany widok z boku) w części wierzchołkowej łagodnie wyprofilowane – nie opada stromo. Odwłok intensywnie czerwony o niejednolitym punktowaniu – obok grubych punktów znajdują się również drobne. Wierzchołek 3-ego tergitu pozbawiony ząbków, słabo zaokrąglony – niemal płaski i tępy. Owłosienie 3-ego tergitu jasne, pozbawione czarnych włosków.

Hiszpania – Granada 13.05.2021 ♀ Fot. Simon Oliver

Hiszpania – Granada 13.05.2021 ♀ Fot. Simon Oliver

Hiszpania – Granada 13.05.2021 ♀ Fot. Simon Oliver

1. Status. Nierzadka na południu i w centrum kraju. Samice ponad pięciokrotnie liczniejsze od samców LC
2. Siedlisko. Nasłonecznione tereny otwarte, w tym murawy kserotermiczne i psammofilne; regularnie znajdowana na drewnianych budynkach
3. Wymiary. Długość ciała 7-11 mm
4. Aktywność. Maj – sierpień
5. Lokalizacja. Hiszpania. W Polsce na całym obszarze
6. Pokarm. Nektar. Larwy są parazytoidami larw murarek z rodzaju Osmia i miesierek z rodzaju Megachile, rzadziej innych Megachilidae
7. Podobne. Niemal identycznie ubarwione gatunki z rodzaju są bardzo trudne do rozróżnienia na fotografiach terenowych – w Polsce są to Chrysura simplex, Chrysura trimaculata, Chrysura austriaca i Chrysura hirsuta (różni się obecnością czarnych włosków na tergicie 3-im). Cechy diagnostyczne to m.in. punktowanie odwłoka (jednolite u Chrysis trimaculata), ubarwienie sternitów i kształt wierzchołka ostatniego tergitu i kształt metanotum (u Chrysura trimaculata stromo zakończone – opada nagle). Wszystkie są znacznie i zdecydowanie rzadsze. U gatunków z rodzaju Chrysis wierzchołek odwłoka zwykle jest ząbkowany
8. Uwagi. Autor obserwacji – Simon Oliver
9. Ch.radians w iNat

Łódź 25.04.2022

avidal