Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa zielona lub niebieskozielona. Tułów zielononiebieski ze złocistymi refleksami. Metanotum (zaplecze – grzbietowa części tułowia tuż przed scutellum; wskazany widok z boku) stromo opadające w części wierzchołkowej a w przedniej części metanotum brak wgłębienia – istotne cechy diagnostyczne gatunku. Punktowanie tergitów regularne i gęste, lecz relatywnie drobne i płytkie. Odwłok intensywnie czerwony. Wierzchołek 3-ego tergitu pozbawiony ząbków – u samicy tergit 3 (wierzchołkowy) zwęża się ku wierzchołkowi.
- Status. Zdecydowanie rzadka i nieliczna. Wykazywana głównie z Małopolski i z Roztocza. Samice liczniejsze – ratio 3.7:1.0 EN
- Siedlisko. Murawy kserotermiczne, murawy o charakterze stepowym i o wapiennym podłożu. Gatunek wybitnie kserofilny
- Wymiary. Długość ciała samicy 9-11 mm, samca 8-10 mm
- Aktywność. Kwiecień – czerwiec
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Nektar. Larwy są kleptopasożytami gniazdowymi i parazytoidami larw miesierkowatych gniazdujących w muszlach ślimaków – wymienia się Osmia spinulosa, Osmia bicolor, Osmia aurulenta i Osmia rufohirta
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju o zbliżonym ubarwieniu – identyfikacja możliwa po dokładnych oględzinach. I tak u Chrysura hirsuta i Chrysura radians 3 tergit u samicy nie zwęża się ku wierzchołkowi tak ewidentnie. U Chrysura austriaca i Chrysura hirsuta wierzchołek metanotum łagodnie zaokrąglony – nie opada stromo. U Chrysura radians metanotum ma wgłębienie w przedniej części
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Christoph Moning gernotkunz
- Ch.trimaculata w iNat
Łódź 26.10.2023



