Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa zielona lub niebieskozielona. Policzki relatywnie długie – wskazany widok z boku. Tułów zielononiebieski ze złocistymi refleksami. Metanotum (zaplecze – grzbietowa części tułowia tuż przed scutellum; wskazany widok z boku) w części wierzchołkowej łagodnie wyprofilowane – nie opada stromo. Punktowanie pierwszego tergitu regularne i gęste, lecz relatywnie drobne i płytkie. Odwłok intensywnie czerwony. Wierzchołek 3-ego tergitu pozbawiony ząbków. Włoski na 3-im tergicie jasne, nigdy czarne.
Warszawa 15.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa 15.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Lubin 2023 ♀ Fot. Meadowlark
Lubin 2023 ♀ Fot. Meadowlark
- Status. Nierzadka LC
- Siedlisko. Skraje lasów, polany, łąki, ugory, przydroża, kamieniołomy, murawy naskalne i kserotermiczne, wąwozy, ogrody. Regularnie znajdowana na usychających pniach drzew (zwłaszcza dębów) i na ścianach drewnianych budynków
- Wymiary. Długość ciała 8-12 mm
- Aktywność. Koniec maja – sierpień; pojedyncze osobniki do końca września
- Lokalizacja. Dolnośląskie, mazowieckie
- Pokarm. Nektar. Larwy są kleptopasożytami gniazdowymi i parazytoidami larw rodzajów Osmia, Hoplitis i Chelostoma; sporadycznie samioce składają jaja w gniazdach kopułkowatych Eumeninae
- Podobne. U Chrysura simplex policzki są zauważalnie krótsze. Chrysura radians różni się m.in. nieregularnym, po części wyraźnie głębszym i grubszym punktowaniem 1-ego tergitu. U Chrysura trimaculata metanotum jest stromo zakończone – opada nagle. Chrysura hirsuta można odróżnić po obecności czarnych włosków na 3-im tergicie. Większość gatunków z rodzaju Chrysis różni się przede wszystkim obecnością ząbków na wierzchołku 3-ego tergitu
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Meadowlark Sylvester Kociniak
- Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z Lubina Jacek Wendzonka
- Uwagi 3. Identyfikacja osobnika z Warszawy Alexander Berg
- Ch.austriaca w iNat
Łódź 26.10.2023