Chrysididae – Złotolitkowate
Poprzednio w rodzaju Pseudospinolia. Ubarwienie samca i samicy podobne: głowa i tułów niebieskawozielone, odwłok czerwony, miejscami ze złotawym połyskiem. Tergity bardzo drobno i gęsto punktowane, co sprawia że ich powierzchnia wydaje się matowa. Wgłębienie na twarzy z widoczną krawędzią nad nasadą czułków.
Tylna krawędź T3 bez ząbków. Komórka marginalna w przednim skrzydle szeroko otwarta. Obie te cechy są charakterystyczne dla rodzaju.
Warszawa – 01.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 01.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 01.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
- Status. Według monografii prof. Wiśniowskiego pospolita, lecz w praktyce rzadko obserwowana
- Siedlisko. Obszary słabo porośnięte roślinnością, na podłożu gliniastym lub piaskowym
- Wymiary. Długość ciała 5-9 mm
- Aktywność. Od maja do połowy sierpnia
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Imago żywi się nektarem, pyłkiem i spadzią. Obserwowane na kwiatach z rodziny Asteraceae, Crassulaceae i Rosaceae. Larwy są kleptopasożytami os z rodziny kopułkowatych: jako główne gatunki żywicielskie wymienia się Odynerus spinipes i Odynerus melanocephalus
- Podobne. Podobnie ubarwione gatunki z rodzaju Chrysis w większości posiadają ząbki na krawędzi ostatniego tergitu. Gatunki z rodzaju Chrysura można rozróżnić po płaskiej twarzy bez krawędzi i zamkniętej komórce marginalnej w przednim skrzydle. Złotolitki z rodzaju Hedychrum mają grubiej punktowane tergity i dwa małe wypustki na krawędzi T3
- Uwagi. Autor obserwacji – Sylvester Kociniak
- P.neglecta w iNat
Warszawa – 01.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 01.06.2024 Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa 03.06.2024