Cimbex luteus – Bryzgun wierzbowiec

Cimbicidae – Bryzgunowate
U samicy głowa i mesopleury jasne, żółte, rzadko z dodatkiem ciemnej barwy. Szczyt głowy wokół przyoczek (ocelli) błyszczący. Odwłok samicy zwykle żółty, lecz tergity 1-2 całkowicie czarne, a tergit 3 na bokach żółty z mniej lub bardziej rozległą, czarną plamą środkową. Odwłok samca czarny, bądź pomarańczowy. Larwa niebieskawozielona, zwykle z białawym nalotem, poprzecznie pomarszczona.

  1. Liczebność. Rzadki
  2. Biotop. Lasy i ich skraje , polany, brzegi zbiorników wodnych z rośliną żywicielską, łozowiska
  3. Wymiary. Długość ciała 16-25 mm. Rs przeciętnie 40 mm. Gąsienica dorasta do ponad 40 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień. Larwy od czerwca do września
  5. Lokalizacja. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Sok roślinny z ran na strzałach i gałęziach wierzb i topól. Larwy żerują na wierzbach i topolach; zjadają pąki, liście wraz z ogonkami i młodą korę
  7. Podobne. Cimbex femoratus ma na skrzydłach brązowe smugi. U Cimbex connatus szczyt głowy wokół przyoczek jest lśniący, a 3 tergit odwłoka z rozleglejszą, sięgającą dalej na boki czarną plamą środkową. U samicy Cimbex fagi głowa i mesopleury są ciemne, zwykle czarne, niekiedy z dodatkiem, w niewielkim stopniu, żółtej barwy. Samce C.fagi i C.luteus nierozróżnialne bez analizy mikroskopowej

avidal

4 thoughts on “Cimbex luteus – Bryzgun wierzbowiec

  1. Generalnie oba są podobne. Na pierwszy rzut oka bryzgun wierzbowiec ma dużo czerwonej barwy na głowie i tułowiu i nie ma szarego owłosienia.
    Cechy kluczowe:
    – samica wierzbowca: głowa i mesopleury jasne, żółte, rzadko z dodatkiem ciemnej barwy;
    – samica bukowca: głowa i mesopleury ciemne, zwykle czarne, niekiedy z dodatkiem, w niewielkim stopniu, żółtej barwy.
    Samce, bez mikroskopu nierozróżnialne, zwykle czarne.
    Jeszcze jedna uwaga co do rzadkości: bryzguny to rzadkie owady, nawet brzozowiec. Spotkania z nimi to po prostu przypadki.

Leave a Reply