Colletidae – Lepiarkowate
Głowa czarna, u obu płci trapezoidalna. Czoło gęsto punktowane, przez co relatywnie mało lśniące – wręcz matowe. Nadustek samicy czarny, samca biały. Żółte plamy twarzowe o kształcie charakterystycznym dla gatunku, różne u każdej z płci – u samicy węższe i słabiej zgrubiałe po środku, niż u większości innych samotek. Tułów i odwłok czarne, słabo owłosione, lśniące. Guzy skrzydłowe i tegule z białą plamką. Tergity bez przepasek i bez jasnych strzępin na krawędziach. Uda czarne. Tylne golenie z białą plamą nasadową. Czułki czarne. Skrzydła przezroczyste; w przednim skrzydle 2 komórki kubitalne Cu.
- Status. Liczebność trudna do oszacowania. Obserwowana rzadko – wykazana z Białowieskiego PN DD
- Siedlisko. Gatunek kserotermofilny – preferuje wygrzane tereny otwarte, chętnie ukwiecone. Nie unika terenów ruderalnych. Gniazduje najchętniej w pustych łodygach
- Wymiary. Długość ciała 4-6 mm
- Aktywność. Czerwiec – sierpień
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Nektar; chętnie odwiedza kwiaty roślin z różnych rodzin – jest polilektyczna. Larwy żywią się mieszaniną pyłku i nektaru. Samice transportują pyłek na szczotkach tylnych goleni oraz w wolach przełyku wraz z nektarem
- Podobne. Inne samotki, a zwłaszcza Hylaeus brevicornis, u której punktowanie czoła jest rzadsze, przez co bardziej lśniące. U samicy tego gatunku żółte plamy twarzowe są równie wąskie, lecz niekiedy znacznie krótsze – patrząc en face
- Uwagi. Autorka obserwacji – Cristina Krippahl
- H.gredleri w iNat
Łódź 08.08.2026

